Μετά από δεκαετίες στην κορυφή της παγκόσμιας κινηματογραφικής βιομηχανίας, ο Ματ Ντέιμον, ο ήρωας στην κινηματογραφική Οδύσσεια που έχει κάνει ρεκόρ εισιτηρίων, μίλησε για το πώς η αδίστακτη φύση του Χόλιγουντ επηρέασε την πιο σημαντική δουλειά της ζωής του: τον ρόλο του ως πατέρας.

Στην συνέντευξή του στο περιοδικό GQ, ο 55χρονος ηθοποιός αναφέρθηκε στις θυσίες, το διαρκές άγχος και τα ασυγχώρητα λάθη που τον κράτησαν μακριά από τις τέσσερις κόρες του περισσότερο από όσο θα ήθελε.

Ο Ντέιμον θυμάται την περίοδο αμέσως μετά την τεράστια επιτυχία του Good Will Hunting (1997) μαζί με τον Μπεν Άφλεκ, όταν η καριέρα του εκτοξεύτηκε. Η ανάγκη του να εδραιωθεί τον οδήγησε στα άκρα.

«Δουλεύω σε μια αδίστακτη βιομηχανία γεμάτη αβεβαιότητα. Πάντα προσπαθείς να μαντέψεις το μέλλον και αυτό σε κλέβει από την οικογένειά σου περισσότερο από όσο θα ήθελες»

«Νομίζω ότι δούλευα πέντε συνεχόμενα χρόνια, κυριολεκτικά μέσα από δύο ταξιδιωτικούς σάκους που είχα. Ταξίδευα παντού και πήγαινα από το ένα πλατό στο άλλο. Και το λάτρευα. Δεν ήθελα να σταματήσω» είπε.

Ο Ντέιμον εξήγησε πως αυτή η εμμονική ανάγκη για εργασία δεν πήγαζε μόνο από πάθος, αλλά από μια βαθιά ριζωμένη ανασφάλεια που μοιράζονται όλοι οι ηθοποιοί -αλλά και όλοι οι εργαζόμενοι που δεν δουλεύουν σε σταθερές δουλειές, οι freelancers, οι δημιουργοί, οι καλλιτέχνες.

«Υπάρχει αυτή η ανασφάλεια, του τύπου “το τηλέφωνο πρόκειται να σταματήσει να χτυπάει”. Ακούς για αυτή την άτυπη λίστα των στούντιο και ποτέ δεν ξέρεις… Μερικές φορές μπορείς να εξασφαλίσεις το πράσινο φως για μια ταινία σε ένα στούντιο, αλλά όχι σε ένα άλλο, και είσαι πολύ συνειδητοποιημένος για αυτό».

Μπαμπάς Ντέιμον

Καθώς τα χρόνια περνούν, οι προτεραιότητές του αλλάζουν, όμως η ισορροπία παραμένει δύσκολη εξομολογήθηκε.

«Υπάρχει λιγότερη από εκείνη την κινητήριο δύναμη του νέου ανθρώπου που έχει την ανάγκη να αποδείξει κάτι, και περισσότερη εστίαση στο να αποδέχεσαι δουλειές με τους δικούς σου όρους, κάνοντάς τες όσο πιο προσεκτικά και καλά μπορείς. Το σκέφτομαι πολύ, ειδικά τώρα που τα παιδιά μου μεγαλώνουν. Προσπαθώ πραγματικά να είμαι εδώ, τώρα. Και είναι δύσκολο για μένα να το κάνω αυτό».

Αναλύοντας τους λόγους αυτής της εσωτερικής σύγκρουσης, ο Ντέιμον είναι αφοπλιστικός.

«Ίσως αυτό έχει να κάνει με τη δική μου φύση. Έχει επίσης να κάνει με αυτή την καριέρα, όπου προσπαθείς πάντα να καταλάβεις τι έρχεται μπροστά, επειδή είναι μια τόσο αβέβαιη επιχείρηση και μια αρκετά αδίστακτη. Αυτά τα πράγματα συνωμότησαν, νομίζω, για να με βγάλουν από εκεί που βρίσκομαι, περισσότερο από όσο θα ήθελα».

Παρά τη δυσκολία αυτή, ο ίδιος αναγνωρίζει ότι η γέννηση των παιδιών του (των τεσσάρων κοριτσιών, τις Ισαμπέλα, Τζία, Στέλλα και Αλέξια) τον βοήθησε στην υποκριτική.

«Νιώθω ότι η πατρότητα έκανε τη δουλειά μου πολύ πιο εύκολη με πολλούς τρόπους. Όλα εκείνα τα συναισθήματα που κάποτε έπρεπε να “ψάξω” για να τα φτάσω, τώρα είναι άμεσα προσβάσιμα. Δεν χρειάζεται να γίνομαι κόμπος για να βρω κάτι — είναι απλώς εκεί, καθισμένο, όλη την ώρα».

«Η συμβουλή μου προς όλους τους γονείς είναι μία: Μην ανοιγοκλείνετε τα μάτια σας. Τα χρόνια περνούν απίστευτα γρήγορα και πρέπει να προσπαθείτε με κάθε κόστος να είστε παρόντες στο εδώ και τώρα»

Η απόφασή του να επιβραδύνει τους ρυθμούς του την τελευταία δεκαετία κάμφθηκε όταν εμφανίστηκε η πρόταση για το νέο έπος του Κρίστοφερ Νόλαν.

Ο Ντέιμον παραδέχεται ότι ένιωσε μια έντονη νοσταλγία καθ’ όλη τη διάρκεια της παραγωγής της Οδύσσειας.

«Είναι λίγο αξιοπερίεργο. Εξαιτίας του πού πηγαίνει η βιομηχανία του κινηματογράφου, ήταν μια πραγματικά περίεργη ταινία για μένα προσωπικά» είπε στο GQ.

«Είχα ένα νοσταλγικό συναίσθημα ολόκληρη την ώρα που τη δημιουργούσαμε, επειδή έμοιαζε με τις ταινίες που γίνονταν όταν ξεκίνησα να δουλεύω. Και ξέρω ότι αυτό εξαφανίζεται. Ήξερα ότι αυτή ήταν η τελευταία ευκαιρία που θα είχα ποτέ να κάνω κάτι τέτοιο».

Κλείνοντας το κεφάλαιο γονεϊκότητας ο Ντέιμον μοιράστηκε τη δική του φιλοσοφία για το μεγάλωμα των παιδιών, τονίζοντας ότι η προσωπικότητά τους είναι διαμορφωμένη από την πρώτη στιγμή.

«Τα παιδιά σου εμφανίζονται και αυτό το πνεύμα, αυτή η ψυχή είναι εκεί, και πρόκειται να κάνει αυτό που πρόκειται να κάνει. Το κομμάτι της ανατροφής είναι πολύ σημαντικό, θα βοηθήσεις σε αυτό, αλλά πραγματικά είναι αυτό που είναι, από την αρχή» ξεκαθάρισε.

Μια συμβουλή που θα ήθελε να μοιραστεί με όλους τους γονείς; «Ναι, είναι μία: μην ανοιγοκλείνετε τα μάτια σας. Τα χρόνια περνούν απίστευτα γρήγορα και πρέπει να προσπαθείτε με κάθε κόστος να είστε παρόντες στο εδώ και τώρα».

*Από τον Λουκά Καρνή