Όταν κάτι δεν έχει πάει καλά στη ζωή μας, ξαναπαίζουμε στο μυαλό μας τις στιγμές που έχουν περάσει, αναζητώντας έλεγχο εκεί όπου δεν υπήρχε, πιστεύοντας ότι θα μπορούσαμε να είχαμε αποτρέψει τα λάθη και να είχαμε κάνει τα πράγματα αλλιώς. Έτσι καταλήγουμε να κατηγορούμε συχνά τον εαυτό μας. Αυτή η αυτοκατηγορία δεν είναι ελάττωμα χαρακτήρα, είναι αντίδραση επιβίωσης.

Γιατί η αυτοσυγχώρεση είναι τόσο δύσκολη

Το νευρικό σύστημα σαρώνει το παρελθόν για χαμένα σημάδια. Σκεφτόμαστε διαρκώς τι θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει καλύτερα. Αυτή η νοητική επανάληψη είναι μια προσπάθεια να αποκατασταθεί η ασφάλεια βρίσκοντας νόημα ή έλεγχο. Με τον χρόνο, όμως, συχνά στρέφεται προς τα μέσα και μετατρέπεται σε ντροπή. Αυτοσυγχώρεση σημαίνει να απελευθερώνουμε την ευθύνη για ό,τι δεν ήταν ποτέ δικό μας να κουβαλάμε.

Η θεραπεία δεν αφορά στο «κλείσιμο», αφορά στην ενσωμάτωση, στο να μάθουμε να κρατάμε τις αναμνήσεις χωρίς να τιμωρούμε τον εαυτό μας επειδή απλώς επιβίωσε. Το να ξεπερνάμε διάφορες δύσκολες καταστάσεις δεν σημαίνει διαγραφή του παρελθόντος, αλλά καλλιέργεια μιας σχέσης με αυτό, βασισμένης στη συμπόνια, όχι στην αυτοτιμωρία.

Η «πισίνα αυτοσυγχώρεσης»

Η «πισίνα αυτοσυγχώρεσης» είναι ένα συμβολικό τελετουργικό που σχεδιάστηκε για να βοηθά ανθρώπους κάθε ηλικίας να εξωτερικεύουν ενοχές και ντροπή και να εξασκούν την αυτοσυμπόνια με τρόπο που το νευρικό σύστημα μπορεί να νιώσει.

Θα χρειαστείτε:

  • Ένα μεγάλο μπολ με ζεστό νερό
  • Λείες, μεσαίου μεγέθους πέτρες
  • Μαρκαδόρους ή στυλό
  • Χαρτί
  • Ήρεμη, καταπραϋντική μουσική

Πώς λειτουργεί το τελετουργικό για την αυτοσυγχώρεση

1. Ομαλοποιήστε την αυτοκατηγορία με συμπόνια

Βρείτε έναν ήρεμο, γειωμένο χώρο. Υπενθυμίστε στον εαυτό σας ότι πολλοί άνθρωποι κατηγορούν τον εαυτό τους άδικα, για πράγματα που δεν ήταν ποτέ στον έλεγχό τους. Αυτή η αυτοκατηγορία είναι κοινή αντίδραση, όχι προσωπική αποτυχία. Η αυτοσυγχώρεση είναι ένα ουσιαστικό βήμα προς τη θεραπεία.

2. Δημιουργήστε την «πισίνα αυτοσυγχώρεσης»

Τοποθετήστε μπροστά σας ένα μπολ με νερό και αφήστε το να συμβολίζει έναν χώρο συμπόνιας και ίασης, όπου η ενοχή και η ντροπή μπορούν να απελευθερωθούν με ασφάλεια. Αν βοηθά, βάλτε ήρεμη μουσική.

3. Αναγνωρίστε τις δυνάμεις σας, το θεμέλιο για την αυτοσυγχώρεση

Πάρτε έως πέντε λείες πέτρες και γράψτε σε καθεμία μία δύναμη ή ποιότητα που σας βοήθησε να επιβιώσετε ή να αντεπεξέλθετε: π.χ. ανθεκτικός/ή, γενναίος/α, προσαρμοστικός/ή, συμπονετικός/ή, ευρηματικός/ή. Μετά πείτε δυνατά κάθε δύναμη και τοποθετήστε απαλά τις πέτρες στον πάτο της «πισίνας», δημιουργώντας ένα θεμέλιο.

4. Εξωτερικεύστε την ενοχή και τη ντροπή

Σε διαλυόμενο χαρτί γράψτε λέξεις, φράσεις ή εικόνες που αντιπροσωπεύουν βάρη που κουβαλάτε. Όσο πιο συγκεκριμένοι γίνετε, τόσο πιο ουσιαστικό το τελετουργικό.

Παραδείγματα:

  • Συγχωρώ τον εαυτό μου που κατηγορούσα τον εαυτό μου για οικογενειακές συγκρούσεις.
  • Συγχωρώ τον εαυτό μου που δεν ζήτησα βοήθεια όταν τη χρειαζόμουν.
  • Απελευθερώνω την πεποίθηση ότι είμαι βάρος για τους άλλους.
  • Απελευθερώνω ευθύνες που δεν ήταν δικές μου.

5. Συμβολική απελευθέρωση

Διαβάστε κάθε σημείωμα -σιωπηλά ή δυνατά- και τοποθετήστε το στο νερό. Καθώς διαλύεται, φανταστείτε αυτά τα βάρη να αφήνονται, ήρεμα, χωρίς την ανάγκη να σβηστεί το παρελθόν.

6. Αφήστε χώρο για στοχασμό

Παρατηρήστε για λίγα λεπτά την «πισίνα», το νερό, τις πέτρες, τον χώρο που δημιουργήσατε. Δείτε αν υπάρχουν κι άλλα βάρη που είστε έτοιμοι να αφήσετε. Επιτρέψτε στον εαυτό σας να συγκινηθεί, να κλάψει, να εκτονωθεί. Η απελευθέρωση συναισθημάτων είναι φυσικός τρόπος ίασης του σώματος. Δώστε άδεια στον εαυτό σας να «πενθήσει».

7. Εξερευνήστε με ήπια περιέργεια

Ρωτήστε τον εαυτό σας:

  • Πώς ένιωσα αφήνοντας αυτές τις λέξεις;
  • Ποιες δυνάμεις θέλω να πάρω μαζί μου από εδώ και πέρα;
  • Πώς θα έμοιαζε η καλοσύνη προς τον εαυτό μου από εδώ και μπρος;

Η απελευθέρωση της λανθασμένης ενοχής δημιουργεί χώρο για κατανόηση, αυτοσυμπόνια και αυτοσυγχώρεση. Δεν πρόκειται για λήθη, αλλά για αλλαγή της σχέσης σας με το παρελθόν, με αγάπη προς τον εαυτό.