Οι σκέψεις που προσπαθούμε να αποφύγουμε έχουν έναν τρόπο να εμφανίζονται ακριβώς την στιγμή που είμαστε απασχολημένοι, την στιγμή που οι άμυνες «χαλαρώνουν». Την ώρα που βουρτσίζουμε τα δόντια μας ή διπλώνουμε τα ρούχα, μια παλιά διένεξη «ζωντανεύει». Μια παλιά πικρία μάς τραβάει πίσω. Μια χαμηλής έντασης ανησυχία για το πώς διαχειριζόμαστε τη ζωή αρχίζει να παίρνει τον έλεγχο. Ακόμα και εάν δεν σκεφτόμαστε αυτά τα πράγματα όλη την μέρα, δεν έχουν φύγει. Ζουν μέσα μας, καταλαμβάνοντας χώρο και κάποια στιγμή, αυτό το βάρος γίνεται αισθητό. Εκεί ακριβώς μπορεί να βοηθήσει η αποδέσμευση.

Γνωρίζετε πιθανότατα, τουλάχιστον σε θεωρητικό επίπεδο, ότι το να τα αφήσετε πίσω θα σας έκανε καλό. Ίσως να νιώθατε και ανακούφιση. Αλλά η συνειδητοποίηση δεν αρκεί ούτε κάνει πιο εύκολη την πρόκληση. Και αυτό δεν είναι προσωπική αποτυχία· είναι βιολογία. Ο εγκέφαλος δεν απελευθερώνει ό,τι εξακολουθεί να αντιλαμβάνεται ως «κάτι που δεν έχει επιλυθεί». Επιμένει όταν κάτι μοιάζει ανολοκλήρωτο, μη ασφαλές ή συναισθηματικά φορτισμένο.

Τα καλά νέα είναι ότι το «να τα αφήσετε πίσω σας» δεν σημαίνει πως πρέπει να πιέσετε τον εαυτό σας να προχωρήσει πριν να είναι έτοιμος. Υπάρχουν τρόποι που «συνεργάζονται» με το νευρικό σας σύστημα, αντί να το πολεμούν. Αξίζει λοιπόν να δούμε γιατί η αποδέσμευση μπορεί να είναι τόσο δύσκολη, αλλά και μερικά εργαλεία ενσυνειδητότητας που μπορούν να βοηθήσουν το σώμα να νιώσει  αρκετά ασφαλές ώστε να την επιτρέψει.

Τι περιλαμβάνει η αποδέσμευση;

Η αποδέσμευση είναι μια αργή, σταθερή διαδικασία κατά την οποία χαλαρώνετε σταδιακά την εσωτερική προσκόλληση σε σκέψεις, αναμνήσεις, φόβους ή προσδοκίες που έχουν καταλάβει περισσότερο χώρο στο μυαλό σας απ’ όσο χρειάζεται. Δεν σημαίνει ότι επιλέγετε να τα ξεχάσετε· σημαίνει ότι παύουν να έχουν την εξουσία να καθορίζουν το συναισθηματικό σας τοπίο μέσα στην ημέρα.

Συνδέεται με δεξιότητες όπως η συναισθηματική ρύθμιση, η γνωστική ευελιξία και η αποδοχή. Αυτές οι δεξιότητες δεν εξαφανίζουν τον πόνο, αλλά σας βοηθούν να μετακινηθείτε από την αυτόματη αντίδραση στη συνειδητή ανταπόκριση. Είναι μια σειρά από μικρές στιγμές που, με τον καιρό, συσσωρεύονται και αλλάζουν τον τρόπο που σχετίζεστε με όσα σας βαραίνουν.

Όταν αφήνετε πίσω κάτι που σας πλήγωσε, επιτρέπετε στον εαυτό σας να αποδεχτεί όσα βρίσκονται έξω από τη σφαίρα της επιρροής σας — το παρελθόν, το μέλλον, τις επιλογές των άλλων. Δεν χρειάζεται να λύσετε τα πάντα μονομιάς. Μπορείτε να δώσετε στον εαυτό σας την άδεια να χαλαρώσει, έστω και για λίγο, και να νιώσει μια ανάσα ανακούφισης.

Πώς θα τα καταφέρουμε

Αυτή η διαδικασία λειτουργεί καλύτερα όταν γίνεται με τρόπο ήπιο και ευγενικό προς τον εαυτό σας. Μερικές πρακτικές που θα μπορούσαν να βοηθήσουν, περιλαμβάνουν:

Αποδέσμευση από το παρελθόν

Το παρελθόν δεν μένει πάντα εκεί που ανήκει. Εμφανίζεται σαν ένας επαναλαμβανόμενος βρόχος, μια συζήτηση που ξαναπαίζετε στο μυαλό σας ή μια επιλογή που εύχεστε να μπορούσατε να αλλάξετε. Όταν συμβαίνει αυτό, δοκιμάστε να το ονομάσετε, λέγοντας: «Αυτό είναι μια ανάμνηση». Αυτή η μικρή παύση βοηθά τον εγκέφαλο να μετακινηθεί από τη συναισθηματική δίνη σε μια πιο ήρεμη, παρατηρητική στάση. Για να επιστρέψετε στο παρόν, στηριχτείτε στις αισθήσεις σας. Νιώστε την υφή των ρούχων σας, παρατηρήστε έναν ήχο, κρατήστε κάτι ζεστό ή κρύο στα χέρια σας. Αυτές οι μικρές πράξεις υπενθυμίζουν στο σώμα σας ότι βρίσκεστε εδώ και τώρα, όχι μέσα σε μια επώδυνη ανάμνηση.

Αφήστε την ανάγκη για έλεγχο

Ο έλεγχος μπορεί να μοιάζει με ασφάλεια, ειδικά όταν η ζωή έχει υπάρξει απρόβλεπτη. Όμως η υπερπροσπάθεια να κρατήσετε τα πάντα «στη θέση τους» εξαντλεί γρήγορα την ενέργειά σας. Όταν το μυαλό αρχίζει να τρέχει, δοκιμάστε να ξεκαθαρίσετε τις σκέψεις σας. Ρωτήστε τον εαυτό σας: «Τι μπορώ πραγματικά να επηρεάσω σήμερα και τι βρίσκεται πέρα από τη δική μου εμβέλεια;». Μόνο και μόνο η διάκριση αυτή μπορεί να μειώσει την πίεση. Αν παρατηρήσετε ότι μπαίνετε και πάλι σε σκέψεις, κάντε μια παύση και σκεφτείτε: «Αυτό με βοηθά ή είναι απλώς ο εγκέφαλός μου που προσπαθεί να με κάνει να νιώσω ασφαλής;». Έπειτα, πάρτε μια πιο αργή, βαθιά εκπνοή για να στείλετε στο νευρικό σας σύστημα το μήνυμα ότι μπορείτε να χαλαρώσετε λίγο περισσότερο.

Αποδεσμευτείτε από την προσδοκία

Οι προσδοκίες συχνά εισχωρούν αθόρυβα. Ένας τρόπος να τις αφήσετε πίσω είναι να καταγράψετε μία από αυτές και να αναρωτηθείτε: «Σε ποια φωνή ανήκει;». Αναγνωρίζοντας την πηγή θα σας είναι πιο εύκολο να αποφασίσετε αν πράγματι σας ταιριάζει ή όχι. Στη συνέχεια, θέστε ένα μικρό, ρεαλιστικό όριο για το τι σημαίνει «αρκετό» για τη σημερινή ημέρα. Αν πιάνετε τον εαυτό σας να απαιτεί ατελείωτη υπομονή ή αδιάκοπη παραγωγικότητα, δοκιμάστε κάτι διαφορετικό. Παρατηρήστε το πρώτο σημάδι ενόχλησης ή κόπωσης και απαντήστε με μια ανάσα. Αυτό και μόνο μπορεί να σας βοηθήσει να αφήσετε πίσω σας μια μη ρεαλιστική ή ταιριαστή προσδοκία.