Η προσωπική εξέλιξη δεν φέρνει μόνο περισσότερη αυτοπεποίθηση, καλύτερες σχέσεις και μεγαλύτερη ψυχική ηρεμία. Φέρνει και απώλειες που σπάνια συζητάμε. Γιατί όσο αλλάζουμε, αφήνουμε πίσω ανθρώπους, συνήθειες, αλλά και παλιές εκδοχές του εαυτού μας. Κι όσο φυσιολογική κι αν είναι αυτή η διαδικασία, δεν παύει να μας φέρνει αντιμέτωπους με μια αίσθηση κενού. Ίσως, όμως, αυτό να είναι τελικά το πιο ξεκάθαρο σημάδι ότι προχωράμε μπροστά.
Προσωπική εξέλιξη: Οι 7 «απώλειες» για τις οποίες κανείς δεν σε προειδοποιεί
1. Κάποιες σχέσεις δεν σε χωρούν πια
Δεν χρειάζεται να προηγηθεί ένας καβγάς για να απομακρυνθείτε από κάποιον. Κάποιες σχέσεις τελειώνουν αθόρυβα. Σταματάτε να επικοινωνείτε τόσο συχνά, οι συζητήσεις δεν σας γεμίζουν όπως παλιά και η ανάγκη να «χωρέσετε» σε μια σχέση που πλέον σας κουράζει, εξαφανίζεται. Το δύσκολο κομμάτι είναι ότι οι άνθρωποι αυτοί μπορεί να μην έχουν κάνει τίποτα λάθος. Απλώς εσείς δεν είστε πλέον ο ίδιος άνθρωπος.
2. Αποχαιρετάς την εκδοχή του εαυτού σου που προσπαθούσε να ευχαριστεί τους πάντες
Για χρόνια μπορεί να νόμιζες ότι η αποδοχή κερδίζεται όταν είσαι διαθέσιμη, ευχάριστη και πρόθυμη να βάζεις τις ανάγκες των άλλων πάνω από τις δικές σου. Όταν όμως αρχίζεις να βάζεις όρια και να διεκδικείς όσα πραγματικά χρειάζεσαι, κάποιοι θα σας πουν ότι «έχεις αλλάξει». Και θα έχουν δίκιο. Απλώς αυτό που άλλαξε είναι ότι σταμάτησες να ζεις με βάση τις προσδοκίες των άλλων.
3. Δεν μπορείς πια να συμβιβαστείς με τα “λίγα”
Όταν έχεις βιώσει πώς είναι μια σχέση με σεβασμό, μια δουλειά που σε εμπνέει ή μια καθημερινότητα με περισσότερη ηρεμία, είναι δύσκολο να επιστρέψεις σε ό,τι κάποτε σου φαινόταν αρκετό.
Ξαφνικά, μια δουλειά που μέχρι χθες ανεχόσουν μοιάζει ασφυκτική, μια σχέση που χαρακτηρίζες «καλή» δεν σε καλύπτει πλέον κ.λπ.
Δεν σημαίνει ότι έγινες πιο απαιτητική, αλλά ότι γνωρίζεις πλέον πως αξίζεις περισσότερα…
4. Κάποιες φιλίες αλλάζουν, χωρίς να φταίει κανείς
Πολλές φιλίες γεννιούνται επειδή δύο άνθρωποι περνούν μαζί τις ίδιες δυσκολίες. Όταν όμως ο ένας εξελίσσεται, αλλάζει προτεραιότητες ή βλέπει διαφορετικά τη ζωή, η σχέση αναπόφευκτα μεταμορφώνεται. Δεν σημαίνει ότι χάθηκε η αγάπη αλλά ότι οι δρόμοι σας ίσως δεν είναι πια παράλληλοι.
5. Η ταυτότητά σας χρειάζεται να επαναπροσδιοριστεί
Ίσως για χρόνια ήσουν «η δυνατή», «η αστεία», «η υπεύθυνη», «εκείνη που φροντίζει τους πάντες». Όταν αφήνεις πίσω αυτούς τους ρόλους, είναι λογικό να αισθανθείς για λίγο ότι δεν ξέρεις ποιοι είσαι. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν χάνεις την ταυτότητά σου. Τη χτίζεις από την αρχή, αυτή τη φορά με βάση τις δικές σου ανάγκες και όχι τις προσδοκίες των άλλων.
6. Το χάος παύει να σε συναρπάζει…
Κάποτε ίσως σε γοήτευαν οι παρορμητικές αποφάσεις, οι περίπλοκες σχέσεις ή οι άνθρωποι που έφερναν διαρκώς ένταση στη ζωή σου. Σήμερα, όμως, η ηρεμία μάλλον σου φαίνεται πολύ πιο ελκυστική. Και ναι, υπάρχουν στιγμές που μπορεί να νοσταλγήσεις εκείνη την αίσθηση της περιπέτειας. Συνήθως, όμως, αυτό που σου λείπει δεν είναι το χάος. Είναι η ανεμελιά που το συνόδευε.
7. Συνειδητοποιείς ότι δεν εξελίσσονται όλοι με τον ίδιο ρυθμό
Όταν επενδύεις στην προσωπική σου ανάπτυξη, εύκολα νομίζεις ότι και οι άνθρωποι που αγαπάς θα ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο.
Δεν συμβαίνει πάντα. Και το να βλέπεις κάποιον να επαναλαμβάνει συμπεριφορές που τον πληγώνουν, ενώ εσύ διακρίνεις ότι υπάρχει και ένας άλλος δρόμος, μπορεί να σε γεμίζει απογοήτευση.
Η προσωπική εξέλιξη μάς μαθαίνει ένα από τα πιο δύσκολα μαθήματα: δεν μπορούμε να αλλάξουμε κανέναν. Μπορούμε μόνο να εμπνεύσουμε, να στηρίξουμε και να συνεχίσουμε να φροντίζουμε τη δική μας πορεία.
Προσωπική εξέλιξη: Γιατί η αλλαγή μοιάζει με απώλεια;
Η ψυχολογία έχει μια ενδιαφέρουσα εξήγηση. Όταν αλλάζει η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας – αυτό που οι ειδικοί ονομάζουν self-concept – αλλάζουν μαζί της και οι επιλογές μας, οι σχέσεις μας και το αίσθημα του «ανήκειν». Είναι απολύτως φυσιολογικό να νιώθουμε ότι κάτι χάνεται, ακόμη κι όταν η αλλαγή είναι θετική.
Μάλιστα, έρευνες δείχνουν ότι αυτή η μεταβατική περίοδος αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικής ανάπτυξης και της διαμόρφωσης μιας νέας ταυτότητας. Το αίσθημα κενού ή αβεβαιότητας δεν σημαίνει ότι πήραμε λάθος αποφάσεις· συχνά σημαίνει ότι αφήνουμε πίσω μια εκδοχή του εαυτού μας που δεν μας εκφράζει πια.
