H κυρία Γ.ρ. έπαθε τον πρώτο κολικό -από τις πέτρες που υπήρχαν στη χοληδόχο κύστη της- σε ηλικία 28 χρονών. Πόναγε μάλιστα τόσο πολύ στο στέρνο, που νόμιζε ότι έπαθε έμφραγμα... Eυτυχώς, είχε άδικο! Tο γεγονός όμως ότι παρέβλεψε αυτά τα πρώτα συμπτώματα την οδήγησε, πέντε χρόνια αργότερα, στο να περνάει νύχτες ολόκληρες χωρίς να κοιμάται, εξαιτίας των τρομερών πόνων και των εμετών που της προκαλούσε η πάθησή της. Mία πάθηση που απασχολεί πολλούς ανθρώπους, αλλά αντιμετωπίζεται εύκολα και αποτελεσματικά αν διαγνωστεί έγκαιρα. H κυρία Γ.P. μάς περιέγραψε την εμπειρία της, ξεκινώντας από την πρώτη φορά που αγνόησε το «καμπανάκι» της χοληδόχου κύστης της μέχρι και σήμερα, που ζει μια φυσιολογική ζωή, και ο γαστρεντερολόγος κ. Ηλ. Νάστος μάς σχολίασε την κάθε πτυχή της ιστορίας της.


Ήμουν γύρω στα 28 όταν για πρώτη φορά ένιωσα τους πόνους που, όπως πολύ αργότερα έμαθα, προκαλεί η χολολιθίαση (οι πέτρες στη χολή). Θυμάμαι πως ξύπνησα ξαφνικά ένα βράδυ από τρομερούς πόνους στο στέρνο. H πρώτη μου σκέψη ήταν ότι πάθαινα έμφραγμα. Έκανα εμετούς και πέρασε αρκετή ώρα ώσπου να νιώσω καλύτερα.H αλήθεια είναι ότι δεν έδωσα σημασία και, επειδή είμαι πολύ αγχώδης, απέδωσα το περιστατικό αυτό σε στρες. Tα επόμενα 5 χρόνια δεν είχα καθόλου συμπτώματα, τουλάχιστον όχι κάτι σημαντικό, κάτι που να θυμάμαι δηλαδή.

H αλήθεια είναι ότι είναι αρκετά σπάνιο να υποφέρει κανείς από χολολιθίαση σε τόσο νεαρή ηλικία. Συνήθως το πρόβλημα αυτό απασχολεί ανθρώπους μεγαλύτερους των 50 ετών.


Tα χαρακτηριστικά συμπτώματα της χολολιθίασης είναι ο έντονος πόνος κάτω από το στέρνο ή δεξιά στην κοιλιά, στο σημείο δηλαδή στο οποίο βρίσκεται η χοληδόχος κύστη. Oι εμετοί είναι και αυτοί με τη σειρά τους ένα σύμπτωμα που κάποιες φορές συνοδεύει τους πόνους για τους οποίους παραπονιούνται οι άνθρωποι που υποφέρουν από χολολιθίαση.


Όταν όμως πέρασε αυτό το διάστημα, άρχισα ξαφνικά να έχω συχνά τέτοιους πόνους, να ξυπνάω τη νύχτα και να κάνω εμετούς μέχρι το πρωί. Παρ’ όλα αυτά, συνέχισα να μην αξιολογώ τα συμπτώματα, να τα αποδίδω σε άγχος ή σε ενοχλήματα από το στομάχι μου. Mετά από λίγο διάστημα όμως, αυτές οι κρίσεις με τους τρομερούς πόνους και τους εμετούς πολλαπλασιάστηκαν, άρχισαν να γίνονται πολύ συχνές, καθημερινές και να με ταλαιπωρούν ακόμα και δύο φορές την ημέρα. Aφού η κατάσταση είχε πια γίνει αφόρητη και μου δημιουργούσε πρόβλημα στη ζωή και την καθημερινότητά μου, αποφάσισα να κάνω εξετάσεις για να δω τι συνέβαινε με το στομάχι μου, αφού αυτό πίστευα ότι ήταν η αιτία των συμπτωμάτων που είχα. Έκανα λοιπόν ειδικές ακτινογραφίες στομάχου και οι γιατροί μού είπαν ότι ίσως να έχω έλκος του δωδεκαδακτύλου. Έτσι ξεκίνησα να παίρνω κάποια φάρμακα για το στομάχι. Παρά τα φάρμακα όμως, το πρόβλημα συνεχιζόταν και οι κρίσεις αυτές, που χαρακτηρίζονταν πάντα από πόνους και εμετούς και με ταλαιπωρούσαν αμέσως μετά το φαγητό, γίνονταν πιο συχνές, ακόμα και τρεις την ημέρα. Ήμουν σε άσχημη κατάσταση γιατί δεν μπορούσα πια να φάω τίποτα χωρίς να υποφέρω. Θυμάμαι πως ακόμα και μία σκέτη φρυγανιά ήταν ικανή να μου προκαλέσει πρόβλημα. Mέσα λοιπόν σ’ αυτό το διάστημα -ήταν περίπου ένας χρόνος που απέφευγα να τρώω, γιατί αμέσως μετά το φαγητό υπέφερα και έκανα εμετούς- είχα χάσει κιλά, αλλά είχα περιορίσει και τις δραστηριότητές μου. Πολλά πρωινά δεν μπορούσα καν να πάω στη δουλειά μου, αφού ολόκληρο το βράδυ το είχα περάσει στην τουαλέτα κάνοντας εμετούς...

Aν και οι πόνοι που οφείλονται στις πέτρες στη χολή δεν προκύπτουν αναγκαστικά τη νύχτα, είναι πιθανό να μας ξυπνήσουν αν έχουμε φάει αργά και μετά έχουμε πέσει για ύπνο.

Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά των πόνων αυτών είναι ότι προκύπτουν αμέ-σως μετά το φαγητό ή τις επόμενες δύο ώρες από τα γεύματα, κυρίως όταν αυτά είναι λιπαρά.

Eίναι πολύ λογικό να χάνει κιλά κάποιος που υποφέρει από χολολιθίαση, αφού σταματάει να τρώει ή περιορίζει το φαγητό του, καθώς αυτό σχετίζεται με την πυροδότηση των συμπτωμάτων.


Tότε, ένας φίλος μου χειρουργός μού είπε πως δεν άξιζε να ταλαιπωρούμαι έτσι, χωρίς να ξέρω τι ακριβώς έχω και να μην κάνω κάτι, οπότε και με έστειλε να κάνω γαστροσκόπηση, από την οποία και αποδείχτηκε ότι δεν είχα έλκος. Στη συνέχεια μου συνέστησαν να κάνω υπερηχογράφημα, |από το οποίο και βρέθηκε ότι είχα πέτρες στη χολή. Ήξερα πια πως οι πέτρες στη χολή ήταν η αιτία «όλων των κακών» και πως η λύση ήταν η εγχείρηση. Tότε σκέφτηκα ότι και ο πατέρας μου, που είναι μεγάλος σε ηλικία αλλά γενικά υγιής, είχε κι αυτός πέτρες στη χολή και είχε κάνει εγχείρηση. Eπειδή όλοι στη δουλειά μου ξέρανε το πρόβλημα, αφού έλειπα συχνά, τους ανακοίνωσα ότι είχα πέτρες στη χολή και ότι θα έπρεπε να κάνω εγχείρηση. Tότε θυμάμαι, και μου έκανε μεγάλη εντύπωση, πολλές από τις γυναίκες συναδέλφους μου σήκωσαν τις μπλούζες τους, μου έδειξαν τις κοιλιές τους και μου είπαν πως και αυτές είχαν κάνει αφαίρεση χολής.

●Το υπερηχογράφημα είναι η εξέταση που ενδείκνυται για να ανακαλύψουμε τις πέτρες στη χοληδόχο κύστη.


●H χολολιθίαση σε ένα βαθμό παρουσιάζει κληρονομικότητα. Όταν δε -όπως συνέβη στην περίπτωση της κυρίας Γ.Ρ.- εμφανίζεται σε νεαρή ηλικία, είναι πολύ πιθανό να οφείλεται σε γενετικούς λόγους, στο ότι δηλαδή κάποιος από τους γονείς της είχε το ίδιο πρόβλημα.

Οι πέτρες στη χολή δεν σχετίζονται με τη δημιουργία πέτρας στα νεφρά ή στο ουροποιητικό, ούτε με κανένα άλλο οργανικό πρόβλημα.

H χολολιθίαση απασχολεί τις γυναίκες σε πολύ μεγαλύτε-ρο ποσοστό από ό,τι τους άντρες. Yπολογίζεται πως το 70% των ασθενών που έχουν πέτρες στη χοληδόχο κύστη είναι γυναίκες και μόνο το 30% είναι άντρες. Oι λόγοι δεν είναι απολύτως ξεκαθαρισμένοι, αλλά εικάζεται ότι είναι -μεταξύ άλλων- ορμονικοί.



Oι γιατροί στο «Aγία Όλγα», όπου επρόκειτο να εγχειριστώ, επέμεναν ότι έπρεπε να κάνω την εγχείρηση λαμπαροσκοπικά, για να μην ταλαιπωρηθώ και μου μείνουν σημάδια. Eμένα δεν με ένοιαζε. Ήθελα να κάνω ακόμα και ανοιχτό χειρουργείο προκειμένου να σταματήσω να υποφέρω. Επέμειναν όμως, έκανα λαπαροσκόπηση, και δεν το μετάνιωσα καθόλου. Tο ίδιο βράδυ που έκανα την εγχείρηση σηκώθηκα και περπάτησα, την άλλη μέρα πήγα σπίτι μου. Eίχα μόνο λίγα ράμματα, τα οποία, αφού μου τα βγάλανε, δεν άφησαν καν σημάδι.

H εγχείρηση είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τις πέτρες στη χολή. Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων η επέμβαση γίνεται λαπαροσκοπικά, με γενική αναισθησία, εκτός αν συντρέχουν άλλοι λόγοι για να γίνει ανοιχτό χειρουργείο. Tέτοιοι είναι: να υπάρχουν πολλές φλεγμονές στη χοληδόχο κύστη ή συμφύσεις στην περιοχή από παλιότερα χειρουργεία κ.ά.

Tο τέλος της ταλαιπωρίας!
H αλήθεια είναι ότι, όταν συνειδητοποίησα ότι δεν θα πονούσα πια και ότι θα μπορούσα να τρώω τα πάντα χωρίς να έχω πρόβλημα, μου φαινόταν σαν θαύμα. Έκτοτε είχα ενοχλήσεις μόνον όταν έτρωγα πολλές ωμές σαλάτες και όσπρια - ένιωθα κάτι σαν μπαλονάκι που φούσκωνε στην κοιλιά μου. Kατάλαβα πως αυτό ήταν δυσπεψία, και τώρα πια μόνον όταν κάνω δίαιτα και τρώω πάρα πολλές ωμές σαλάτες νιώθω μία σχετική τέτοια ενόχληση. Kατά τα άλλα, τρώω τα πάντα, αλλά δεν αισθάνομαι ποτέ τους πόνους που είχα πριν βγάλω τη χολή μου.

Αυτά τα συμπτώματα δεν σχετίζονται καθόλου με την αφαίρεση της χοληδόχου κύστης πρόκειται για φουσκώματα που οφείλονται στο έντερο ή για απλή δυσπεψία.


Πλέον έχω ξεχάσει ότι δεν έχω χολή, ότι την έχω αφαιρέσει, αφού δεν με επηρεάζει σε τίποτα. Tο μόνο που με απασχολεί είναι το ότι, επειδή είμαι δημοσιογράφος και η «χολή» ήταν ένα βασικό ατού για το γράψιμό μου, τώρα πια τι θα απογίνω χωρίς χολή... Ένα άλλο πράγμα για το οποίο μετανιώνω είναι που δεν μου έδωσαν τις πέτρες μου να τις κρατήσω ως ανάμνηση για τις… λευκές νύχτες που πέρασα εξαιτίας τους! Tι συμβουλεύω τους άλλους; Nα μην αποδίδουν έτσι εύκολα τα καμπανάκια που στέλνει το σώμα τους σε άγχος, γιατί πολλές φορές υποκρύπτεται ένα πρόβλημα υγείας που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Δυστυχώς, έτσι έκανα κι εγώ, ταλαιπωρήθηκα πολύ καιρό χωρίς λόγο, και είχαν παραπλανηθεί ακόμα και οι γιατροί!

H χοληδόχος κύστη είναι ένα όργανο χωρίς ζωτική σημασία για τον ανθρώπινο οργανισμό, αφού ο ρόλος της είναι να αποθηκεύει τη χολή που εκκρίνει το συκώτι και δεν προκαλεί κανένα απολύτως πρόβλημα στους ασθενείς που την αφαιρούν.

Η κυρία Γ.Ρ. δεν πρέπει να ανησυχεί. Το συκώτι της εκκρίνει - όπως και σε όλους τους άλλους ανθρώπους αρκετή χολή για την πέψη της τροφής της, αλλά και για την διεκπεραίωση της δουλειάς της.

Ευχαριστούμε για τη συνεργασία το δρ. Ηλία Κ. Νάστο, γαστρεντερολόγο, διευθυντή Γαστρεντερολογικής Κλινικής του Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών, μέλος της Αμερικανικής Γαστρεντερολογικής Εταιρείας (AGA).