Σε μια εντυπωσιακή προσπάθεια διάσωσης, χειρουργοί κατάφεραν να διατηρήσουν στη ζωή έναν 33χρονο άνδρα για 48 ώρες χωρίς πνεύμονες, μέχρι να υποβληθεί σε διπλή μεταμόσχευση. Η καινοτόμος αυτή προσέγγιση ανοίγει τον δρόμο για τη θεραπεία ασθενών με εκτεταμένη και μη αναστρέψιμη πνευμονική βλάβη.
Η ομάδα των ερευνητών από το Northwestern University στις ΗΠΑ κατασκεύασε ένα σύστημα ολικού τεχνητού πνεύμονα (Total Artificial Lung – TAL), το οποίο οξυγονώνει το αίμα όπως κάνουν οι φυσικοί πνεύμονες, ενώ ταυτόχρονα ρυθμίζει τη ροή του αίματος και προστατεύει την καρδιά. Το TAL αποδείχθηκε καθοριστικό για τη σταθεροποίηση του ασθενούς και την προετοιμασία του για τη διπλή μεταμόσχευση.
Περισσότερα από δύο χρόνια μετά, ο άνδρας έχει αναρρώσει πλήρως και οι νέοι του πνεύμονες λειτουργούν κανονικά, αναφέρουν οι ερευνητές.
Η πρωτοποριακή τεχνική
Όλα ξεκίνησαν την άνοιξη του 2023, όταν ο 33χρονος άνδρας εμφάνισε σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια έπειτα από λοίμωξη με γρίπη, η οποία επιδεινώθηκε ραγδαία σε πνευμονία, σήψη και οξεία αναπνευστική δυσχέρεια. Η συνήθης αντιμετώπιση περιλαμβάνει την υποστήριξη με μηχανήματα, ώστε οι πνεύμονες να ανακάμψουν.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως, οι πνεύμονες αποτελούσαν την κύρια εστία της λοίμωξης. Αν παρέμεναν, ο ασθενής θα κατέληγε. Αν αφαιρούνταν, ήταν εξίσου πιθανό να μην επιβιώσει.
Η αφαίρεση και των δύο πνευμόνων, γνωστή ως αμφίπλευρη πνευμονεκτομή, συνήθως οδηγεί σε καρδιακή ανεπάρκεια εξαιτίας διαταραχής της αιματικής ροής. Για να αποφευχθεί, οι ερευνητές τροποποίησαν το σύστημα TAL για να σταθεροποιήσουν την κυκλοφορία. Το σύστημα αυτό ήταν αρκετό για να κρατήσει τον ασθενή στη ζωή μέχρι το σώμα του να σταθεροποιηθεί αρκετά ώστε να προχωρήσει σε μεταμόσχευση.
Μόλις αφαιρέθηκαν οι κατεστραμμένοι πνεύμονες, εμφανίστηκαν τα πρώτα σημάδια ανάρρωσης από τη λοίμωξη. Η ομάδα των ερευνητών πραγματοποίησε έπειτα, μοριακή ανάλυση των αφαιρεθέντων οργάνων, επιβεβαιώνοντας ότι δεν υπήρχε πιθανότητα οι πνεύμονες να ανακάμψουν από μόνοι τους.
Όπως αναφέρουν οι ίδιοι, πρόκειται για μια πρωτοποριακή προσέγγιση που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να σωθούν περισσότερες ζωές. Αν και η κατασκευή ενός συστήματος αυτού του τύπου είναι επί του παρόντος εφικτή μόνο σε εξειδικευμένα κέντρα, οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι καινοτομίες που εφαρμόστηκαν στη συγκεκριμένη περίπτωση μπορούν στο μέλλον να ενσωματωθούν σε πιο τυποποιημένα συστήματα.
Η αναλυτική περιγραφή της επέμβασης δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Med.
