Ένα άτομο που κάνει ghosting, που εξαφανίζεται δηλαδή χωρίς καν να πει αντίο, μπορεί να το κάνει για να αποφύγει το άγχος μιας ενδεχόμενης σύγκρουσης. Από την άλλη πλευρά, το άτομο που το δέχεται, αισθάνεται τον πόνο της εγκατάλειψης.
Το ghosting στη σύγχρονη ζωή είναι μάλλον χειρότερο από την άμεση απόρριψη λόγω της έλλειψης οριστικής λήξης μιας σχέσης. Το μυαλό μας μπορεί να πλάσει διάφορες ιστορίες που μας βασανίζουν λόγω της αβεβαιότητας και του φόβου πιθανής παρερμηνείας. Πολλοί από εμάς μεγαλώνουμε άλλωστε με αινιγματικά μηνύματα από τους γονείς μας και προσπαθούμε να συμπληρώσουμε τα κενά. Το να δίνουμε σε εκείνους από νωρίς το πλεονέκτημα της αμφιβολίας είναι πιο εύκολο από το να συνειδητοποιήσουμε ότι ο γονιός μας μπορεί να είναι αμελής ή πληγωμένος με τον δικό του τρόπο. Η απογοήτευση από κάποιον που αγαπάμε τόσο, μπορεί να μας κατακλύσει με υποθετικές σκέψεις. Είναι επίσης πιθανό να πάρουμε την ευθύνη πάνω μας, καθώς έτσι νιώθουμε πως έχουμε κατά κάποιο τρόπο τουλάχιστον λίγο τον έλεγχο.
Αυτή η δυναμική μπορεί να παίζει ρόλο στο ghosting. Μπορεί να ενεργοποιήσει και τη μνήμη μιας προηγούμενης αμέλειας, σε συνδυασμό με τον πανικό που προκαλεί το άγνωστο. Στη χειρότερη περίπτωση, μπορεί να νιώσουμε ότι κάναμε και πάλι κάτι κακό που απομάκρυνε τον “ghoster” από εμάς. Η έλλειψη επικοινωνίας μπορεί ακόμη και να δικαιολογηθεί με την σκέψη ότι δεν αξίζουμε μια απάντηση, ότι δεν δικαιούμαστε έναν λόγο.
Στο διαδίκτυο εξαφανίζουμε και μας εξαφανίζουν στο πι και φι…
Η διαρκής διαδικτυακή σύνδεση έχει ενισχύσει την εμπειρία του ghosting. Έχει αυξήσει τις προσδοκίες μας για την “παρουσία” τη δικιά μας και των άλλων, ενώ ταυτόχρονα έχει διευκολύνει την εξαφάνιση και την «εγκατάλειψη» των γύρω μας διαδικτυακά.
Ενώ το “ghosting” προϋπήρχε του διαδικτύου, η ψηφιακή ζωή το έχει… τελειοποιήσει επιτρέποντας στο άτομο που το κάνει να μεταβεί από την πλήρη διαθεσιμότητα στο αντίθετο άκρο μέσα σε μια στιγμή.
Παράλληλα σήμερα, υποθέτουμε ότι οι άνθρωποι έχουν το τηλέφωνό τους μαζί τους ανά πάσα στιγμή. Ότι λαμβάνουν κείμενα και emails σχεδόν ακαριαία. Πολλοί από εμάς έχουμε de facto χρονοδιακόπτες — μια γρήγορη απάντηση συχνά ανταμείβεται και θεωρείται ένδειξη έντονου ενδιαφέροντος, ενώ μια καθυστερημένη μερικές φορές είναι χειρότερη και από το να μην απαντήσει κανείς καθόλου…
Serial ghosting: Μια ευρύτερη οπτική που αφορά τον ίδιο τον εαυτό μας
Η σύγχρονη ζωή ίσως είναι μια σειρά από εμπειρίες ghosting. Πόσοι από εμάς δεν έχουμε κάνει ghosting στα σώματά μας καθώς μεγαλώνουμε και αλλάζουμε; Η γλώσσα η ίδια συχνά μας κάνει ghosting—δεν έχουμε τις σωστές λέξεις για να εκφράσουμε ένα συναίσθημα, μια εμπειρία, τις μνήμες ή τα τραύματά μας.
Ακόμα και η ίδια η ψυχοθεραπεία είναι κάποιο τρόπο μια ανακάλυψη του “ghosting” του εαυτού. Η λογική μας αποτυγχάνει να βρει απαντήσεις ή προσπαθούμε να συμφιλιωθούμε με τα πολλά εγώ μας.
Η πραγματικότητα για πολλούς από εμάς είναι ότι νιώθουμε “πολύ συνδεδεμένοι” στην σύγχρονη ψηφιακή εποχή και συχνά υπερβολικά εκτεθειμένοι στις εκκλήσεις και τις προτροπές των άλλων.
Κάθε απόσυρση βέβαια δεν είναι απαραίτητα σκληρή και κάθε εξαφάνιση δεν είναι απαραίτητα σκόπιμη. Το ghosting μπορεί σε κάποιο βαθμό να είναι μια αναγκαιότητα για την ψυχική υγεία—η ικανότητα και το προνόμιο να αποσυρθούμε στους ιδιωτικούς μας χώρους. Η ιδιωτικότητα δεν είναι εγγενώς μια σφαίρα στέρησης, αλλά μια σφαίρα αναστοχασμού και αποκατάστασης. Αρκεί να μην πληγωνόμαστε και να μην πληγώνουμε…
