Ένα από τα πιο πολύτιμα χαρακτηριστικά στη σύγχρονη εποχή είναι η ικανότητα να λες «δεν ξέρω ακόμα» χωρίς να πανικοβάλλεσαι. Ωστόσο, είναι δύσκολο να το κατακτήσουμε. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν αγαπά την αβεβαιότητα. Τη βιώνει συχνά σαν απειλή. Γι’ αυτό και πολλοί άνθρωποι προτιμούν μια κακή αλλά γνωστή κατάσταση από μια αβέβαιη αλλαγή.
Όμως η έρευνα δείχνει ότι όσοι έχουν μεγαλύτερη αντοχή στην αβεβαιότητα (tolerance for ambiguity):
- διαχειρίζονται καλύτερα το στρες,
- λαμβάνουν πιο ψύχραιμες αποφάσεις υπό πίεση,
- έχουν μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα,
- λειτουργούν καλύτερα σε περιβάλλοντα που αλλάζουν.
Όταν όλα γύρω σου αλλάζουν, βρες τη σταθερότητα μέσα σου
Η συναισθηματική ασφάλεια δεν σου δίνει όλες τις απαντήσεις. Σου δίνει κάτι πιο σημαντικό: την ικανότητα να αντέχεις μέχρι να έρθουν.
Η εσωτερική σταθερότητα χτίζεται:
- μέσα από ασφαλείς σχέσεις,
- μέσα από εμπειρίες όπου κάποιος ένιωσε ότι γίνεται αποδεκτός χωρίς να αποδεικνύει συνεχώς την αξία του,
- μέσα από αυτοπαρατήρηση,
- μέσα από την επανάληψη νέων, πιο ώριμων τρόπων αντίδρασης.
Τα καλά νέα είναι ότι η συναισθηματική ασφάλεια είναι, σε μεγάλο βαθμό, δεξιότητα που καλλιεργείται.
Η αβεβαιότητα είναι ο «προπονητής» της αυτοπεποίθησής μας
Χωρίς το άγνωστο, η εμπιστοσύνη στον εαυτό μας δεν θα δοκιμαζόταν ποτέ πραγματικά για να δυναμώσει. Η αυτοπεποίθηση ακολουθεί τη δράση. Όσο περισσότερο δοκιμάζετε νέα πράγματα στο άγνωστο, τόσο περισσότερο αποδεικνύετε στον εαυτό σας την ικανότητά σας να προσαρμόζεστε.
Αντικαταστήστε τον φόβο με την περιέργεια. Για αυτό είναι σημαντικό να έχετε στο περιβάλλον σας ανθρώπους που σας εμπνέουν.
Ένας ανασφαλής άνθρωπος μπορεί να νιώσει απειλή μπροστά σε κάποιον πιο ικανό, πιο έμπειρο ή πιο επιτυχημένο. Ένας άνθρωπος με αυτοπεποίθηση δεν αποφεύγει ανθρώπους που τον ξεπερνούν. Τους πλησιάζει για να μάθει από αυτούς.
Η συναισθηματική ασφάλεια επιτρέπει σε κάποιον να δει την επιτυχία του άλλου όχι ως καθρέφτη ανεπάρκειας, αλλά ως πηγή μάθησης. Αυτό συνδέεται με τη λεγόμενη growth mindset, την πεποίθηση ότι όλες οι ικανότητες καλλιεργούνται. Όταν κάποιος πιστεύει ότι μπορεί να αναπτυχθεί, τότε η υπεροχή του άλλου δεν τον ταπεινώνει. Τον κινητοποιεί.
Η νοοτροπία ανάπτυξης δεν απαιτεί την αποφυγή της αβεβαιότητας, αλλά την αποδοχή της. Αντί για πηγή άγχους, το άγνωστο γίνεται ο χώρος όπου μπορεί κανείς να ανακαλύψει νέες λύσεις και να βελτιώσει τις δεξιότητές του.
Η αληθινή ευτυχία δεν χτίζεται μόνο από επιτυχίες, στόχους ή εξωτερικές επιβεβαιώσεις. Χτίζεται, σε πολύ μεγάλο βαθμό, από την αίσθηση ότι μπορούμε να υπάρχουμε στο τώρα, χωρίς να χάνουμε τον εαυτό μας όταν οι άλλοι διαφωνούν, όταν η ζωή καθυστερεί, όταν κάποιος άλλος λάμπει, όταν δεν έχουμε όλες τις απαντήσεις.
