Αν νιώθετε παγιδευμένοι, μπορεί αυτό να έχει να κάνει με μια δουλειά που μισείτε ή που δεν σας προσφέρει πλέον καμία ικανοποίηση. Ή ακόμη με μια στενή σχέση όπου η συναισθηματική σύνδεση έχει χαθεί και απλώς συνυπάρχετε. Επίσης, ίσως μιλάμε για μια φιλία που κάποτε ήταν σημαντική, αλλά τώρα επιβιώνει μόνο χάρη στη δική σας προσπάθεια ή είναι άνιση και εξαντλητική. Αυτό που μας εμποδίζει από το σταματήσουμε μία τέτοια δυσάρεστη κατάσταση είναι ο φόβος.

Φόβος και αποδοχή, το πρώτο βήμα

Όταν νιώθετε παγιδευμένοι σε μια δουλειά ή σχέση, είναι σαν να βρίσκεστε στον πάτο ενός πηγαδιού. Είναι εύκολο να τα παρατήσετε. Είναι επίσης εύκολο να γεμίσετε άγχος, να «περπατάτε σε τεντωμένο σχοινί», να προσποιείστε και να φοβάστε μήπως αποκαλυφθείτε.

Όσο και αν κάνουμε πως δεν το βλέπουμε, η ζωή είναι μικρή, αυτό το ξέρουμε. Ας μην τη σπαταλάμε λοιπόν, ας είμαστε τολμηροί, ας παίρνουμε ρίσκα, ας μην συμβιβαζόμαστε. Μία γεμάτη ζωή μπορεί να υπάρξει μόνο αν δεν αφήσουμε τον φόβο να μας κρατά πίσω. Φυσικά, αυτό είναι πιο εύκολο να ειπωθεί παρά να γίνει. Το «κλειδί», όμως, για τη δράση είναι να κατανοήσουμε πρώτα καλύτερα τον φόβο. Ακολουθούν μερικές προτάσεις για να το καταφέρετε και κάποια ερωτήματα που θα μπορούσατε να κάνετε στον εαυτό σας:

Τι σας κρατά εκεί που είστε;

Το να μένετε κάπου είναι κι αυτό μια «λύση» σε ένα βαθύτερο πρόβλημα. Ίσως πρόκειται για τα χρήματα ή η ανησυχία μήπως κάνετε κάποιον άλλο να νιώσει άσχημα. Για παράδειγμα, χρειάζεστε τη δουλειά μέχρι να βγείτε στη σύνταξη ή δεν μπορείτε να φύγετε από έναν γάμο, γιατί υπάρχουν παιδιά και φοβάστε ότι θα διαταραχθεί η ζωή τους.

Ποιος είναι ο φόβος σας;

Σε σχέση με τις παραπάνω περιπτώσεις, ίσως ότι θα χάσετε τη σύνταξή σας. Ή ότι τα παιδιά θα πληγωθούν βαθιά. Η αναγνώριση του φόβου είναι το πρώτο βήμα για να τον αντιμετωπίσετε.

Γιατί φοβόμαστε;

Ο φόβος συχνά τρέφεται από ελλιπή πληροφόρηση, παλιά τραύματα και ενεργοποιημένες παιδικές πληγές. Ώρα για έναν ρεαλιστικό έλεγχο. Μιλήστε με αυτούς που πρέπει και λύστε τις απορίες σας. Για παράδειγμα, με τον προϊστάμενό σου για μία πιθανή βελτίωση της κατάστασης ή με έναν ψυχολόγο για να ξεκαθαρίσετε συναισθήματα ή να σκεφτείτε τι είναι καλύτερο για τα παιδιά.

Ζήτησε υποστήριξη

Αν συνηθίζετε  να τα κρατάτε όλα μέσα σας ή φοβάστε μήπως επιβαρύνετε τους άλλους, ίσως απομονώνεστε. Όμως η απομόνωση συχνά μπορεί να τροφοδοτεί την κατάθλιψη και το άγχος. Προσπαθήστε να μιλήσετε έστω σε ένα ή δύο άτομα. Εσείς αποφασίζετε πόσα θα μοιραστείτε και με ποιο ρυθμό.

Δουλέψτε το θάρρος σας

Ακόμα κι αν το να «φύγετε» φαίνεται αδύνατο αυτή τη στιγμή, η ουσία είναι να βγείτε λίγο-λίγο από τη ζώνη άνεσής σας. Κάθε μικρό ρίσκο -όσο ασήμαντο κι αν μοιάζει- «χτίζει» αυτοπεποίθηση και δεξιότητες. Είναι σαν προπόνηση για τη μεγάλη αλλαγή, επαναπρογραμματίζει τον εγκέφαλό σας και δυναμώνει την αυτοεκτίμησή σας.