Η αυτοπεποίθηση δεν χάνεται σε μια νύχτα. Σιγά-σιγά, φράσεις και σκέψεις που μοιάζουν έξυπνες και σωστές, μπορούν να την υπονομεύσουν – ειδικά όταν τις εσωτερικεύουμε χωρίς να το συνειδητοποιούμε.

12 φράσεις που «τραυματίζουν» την αυτοπεποίθηση

  1. «Θα έπρεπε να είχα προχωρήσει περισσότερο μέχρι τώρα»

Αυτή η σκέψη υπονοεί ότι υπάρχει ένας σωστός ρυθμός για να γίνονται τα πράγματα στη ζωή και ότι τον έχεις χάσει. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει. Έρευνες δείχνουν ότι η πρόοδος δεν είναι μια ευθεία γραμμή ούτε μπορεί να είναι η ίδια για όλους.

Η αυτοπεποίθηση πέφτει αν κρίνεις το παρόν σου με βάση μια φανταστική προθεσμία που ίσως ποτέ δεν ήταν ρεαλιστική, δημιουργώντας σου ένα μόνιμο αίσθημα ανεπάρκειας.

  1. «Οι άλλοι φαίνεται να τα καταφέρνουν καλύτερα από μένα»

Συχνά, συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους άλλους, χωρίς να έχουμε την πλήρη εικόνα, στην ουσία, χωρίς καμιά βάση.

Η επιστήμη δείχνει ότι οι γυναίκες συχνά κουβαλούν μεγαλύτερο συναισθηματικό φορτίο. Προσπαθούμε να δείχνουμε ήρεμες, συγκροτημένες και να είμαστε αποτελεσματικές, ακόμα κι όταν μέσα μας νιώθουμε στρες ή υπερκόπωση. Έτσι, αν δούμε μια συνάδελφο να μιλάει με σιγουριά σε μια παρουσίαση μπορεί να σκεφτούμε: «Πώς τα καταφέρνει τόσο καλά; Εγώ δεν θα μπορούσα ποτέ».  Αυτή η σκέψη τιμωρεί την αυθεντικότητά μας και την εμπιστοσύνη στον εαυτό μας.

  1. «Αν ήμουν πραγματικά καλός/ή σε αυτό, δεν θα μου ήταν τόσο δύσκολο»

Η ικανότητα δεν λειτουργεί έτσι και η νευροεπιστήμη το επιβεβαιώνει: η πρόκληση αυξάνει το γνωστικό φορτίο. Η προσπάθεια δεν είναι απόδειξη ανεπάρκειας ούτε η δυσκολία πρέπει να εξισώνεται με την αποτυχία.

Η αυτοπεποίθηση καταρρέει όταν η προσπάθεια παρερμηνεύεται ως ανικανότητα, αντί για ανάπτυξη.

  1. «Δεν θέλω να φαίνομαι απαιτητικός/ή»

Μήπως ζητάς συγγνώμη χωρίς λόγο και υποβαθμίζεις τις ανάγκες σου για να αποφύγεις την κοινωνική τριβή;  Η αυτοπεποίθηση δεν μπορεί να επιβιώσει όταν η αυτοέκφραση μοιάζει με ελάττωμα του χαρακτήρα. H δική σου άνεση δεν έχει λιγότερη σημασία από την συλλογική αρμονία…

  1. «Ίσως υπερβάλλω»

Η επαναλαμβανόμενη συναισθηματική αμφισβήτηση έχει συνδεθεί με άγχος, αναποφασιστικότητα και χαμηλή αυτοεκτίμηση. Όταν αμφιβάλλεις συνεχώς για το αν η αντίδρασή σου είναι δικαιολογημένη, αποδυναμώνεις την εσωτερική σου πυξίδα.

  1. «Πρέπει να είμαι ευγνώμων και να μην παραπονιέμαι»

Η ευγνωμοσύνη και η δυσαρέσκεια μπορούν να συνυπάρχουν. Έρευνες για την καταπίεση των συναισθημάτων φανερώνουν ότι η άρνηση των αρνητικών, μπορεί να αυξήσει το στρες και να μειώσει την ψυχολογική ευεξία. Η δυσφορία δεν είναι ηθική αποτυχία και η εσωτερική σου φωνή πρέπει να ακούγεται αντί να τιμωρείται.

  1. «Θα μιλήσω όταν είμαι πιο προετοιμασμένος/η»

Αυτή η σκέψη φαίνεται ώριμη αλλά συχνά λειτουργεί ως καθυστέρηση.

Στατιστικά, οι γυναίκες περιμένουν πολύ πριν ενεργήσουν, αντιμετωπίζοντας την αυτοπεποίθηση ως προϋπόθεση αντί για προϊόν της δράσης.

  1. «Συγγνώμη αν ενοχλώ…»

Κοινωνιολογικές έρευνες δείχνουν ότι οι γυναίκες διακόπτονται περισσότερο και μιλούν λιγότερο σε ομαδικές συζητήσεις και στη συνέχεια κατηγορούν τον εαυτό τους για τη χαμηλή συμμετοχή.

Η αυτοπεποίθηση φθείρεται όταν η ύπαρξη σου μοιάζει με ενοχλητική παρουσία.

  1. «Πρέπει να τα καταφέρω μόνος/η μου»

Αυτή η σκέψη συγχέει την ανεξαρτησία με την απομόνωση.

Μελέτες για την κοινωνική υποστήριξη δείχνουν σταθερά ότι το να ζητάμε βοήθεια αυξάνει την ανθεκτικότητα και την απόδοση.

  1. «Αν ξεκουραστώ, είμαι τεμπέλης/α»

Η χρόνια υπερκόπωση μειώνει τη γνωστική λειτουργία και την αυτοεκτίμηση. Παρ’ όλα αυτά, πολλοί θεωρούν ότι η ξεκούραση πρέπει να δικαιολογείται, να κερδίζεται ή να μειώνεται.

Η αυτοπεποίθηση δεν μπορεί να επιβιώσει σε ένα σώμα που είναι εξαντλημένο…

  1. «Δεν θέλω οι άλλοι να νομίζουν ότι είμαι ανασφαλής»

Αυτή η σκέψη από μόνη της δημιουργεί ανασφάλεια… Η αληθινή αυτοπεποίθηση δεν επιδεικνύεται — απλά υπάρχει.

  1. «Μάλλον, έτσι είμαι εγώ»

Η αμφιβολία για τον εαυτό είναι περισσότερο συνήθεια, παρά χαρακτηριστικό προσωπικότητας. Έρευνες για τη νευροπλαστικότητα επιβεβαιώνουν ότι τα πρότυπα σκέψης μπορούν να αλλάξουν σε οποιαδήποτε ηλικία.

Η αυτοπεποίθηση πέφτει μόνιμα όταν η αλλαγή φαίνεται αδύνατη. Πώς επιστρέφει; Όταν τέτοιες σκέψεις αναγνωρίζονται και τελικά, αμφισβητούνται…