Συνηθισμένη να αφηγείται τις ιστορίες των άλλων και να στέκεται ψύχραιμη μπροστά στον παλμό της επικαιρότητας, η Δώρα Αναγνωστοπούλου γνωρίζει καλά τι σημαίνει ένταση και ευθύνη. Κι όμως, πίσω από τα φώτα του στούντιο, έχει χτίσει μια δική της, απλή αλλά σταθερή φιλοσοφία ευεξίας – γιατί η ενέργεια που δίνει ξεκινά από τη φροντίδα που επιτρέπει στον εαυτό της.

Το «MEGA Stories» απαιτεί έρευνα σε βάθος και ανθρώπινη προσέγγιση. Τι είναι αυτό που σε συγκινεί περισσότερο σε αυτήν τη διαδικασία και πώς επιλέγεις ποιες ιστορίες αξίζει να ειπωθούν;

Είναι μια εκπομπή που γεννήθηκε μέσα στην καραντίνα. Σε μια στιγμή απομόνωσης και μοναξιάς για πολλούς συνανθρώπους μας, εμείς θελήσαμε να ανακαλύψουμε τις αληθινές ιστορίες εκείνων που ζουν δίπλα μας και να φωτίσουμε τις ιδιαίτερες πτυχές τους. Για να κατανοήσουμε αδιέξοδα, να αναδείξουμε τη δύναμη, τα σκοτάδια και το μεγαλείο της ανθρώπινης ύπαρξης, μέσα από συνθήκες και ζητήματα που μας απασχολούν, λίγο-πολύ, όλους. Στο «MEGA Stories» πρωταγωνιστής δεν είναι ο παρουσιαστής, αλλά ο άνθρωπος που βρίσκεται απέναντί μου και η αλήθεια του. Και αυτό δεν έγινε τυχαία. Ήταν επιλογή. Οπότε δεν θα έλεγα ότι απαιτεί τα συστατικά που προανέφερες, αλλά ουσιαστικά εμείς –εγώ και οι συνεργάτες μου– οδηγηθήκαμε σε αυτή την επιλογή μέσα από μια δημιουργική διαδικασία, σε αυτό το περιπετειώδες ταξίδι που ξεκίνησε πριν από έξι χρόνια και μετρά πλέον περίπου εκατό επεισόδια. Σαφώς απαιτείται έρευνα η οποία όμως είναι ούτως ή άλλως δομικό και το πιο δημιουργικό στοιχείο της δημοσιογραφίας. Βέβαια, οφείλω να πω ότι πλέον λαμβάνουμε και πολλά mails από ανθρώπους που θέλουν να αφηγηθούν την ιστορία τους – και αυτό είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή μας.

Το μεσημεριανό δελτίο έχει το δικό του ρυθμό και ευθύνη. Ποια θεωρείς ότι είναι η μεγαλύτερη πρόκληση στην παρουσίασή του και ποιο το στοιχείο που το διαφοροποιεί;

Κατ’ αρχάς, πρόκειται εκ των πραγμάτων για ένα πολύ ζωντανό δελτίο, καθώς η επικαιρότητα της ημέρας εκείνη την ώρα ακόμη διαμορφώνεται. Η πρόκληση είναι να βρίσκεσαι παντού για να έχεις τις σημαντικές ειδήσεις που είναι σε εξέλιξη, να αποδώσεις τη σημασία τους στο μέγεθός της προτού ξεκινήσουν οι συσκέψεις με τους επικεφαλής των ρεπορτάζ και να μην παρασυρθείς από την όποια δυναμική κάποιας είδησης που μπορεί εκείνη την ώρα να μην έχει δώσει σαφείς προεκτάσεις. Αυτό απαιτεί εμπειρία και ένστικτο. Τώρα τι το διαφοροποιεί; Όσοι εργαζόμαστε στην τηλεόραση και ειδικά στην ενημέρωση γνωρίζουμε καλά ότι το δελτίο δεν είναι του παρουσιαστή, αλλά του καναλιού. Είναι το ακριβότερο τηλεοπτικό προϊόν για το οποίο εργάζονται ρεπόρτερ, οπερατέρ, τεχνικοί, μοντέρ. Οπότε, όταν ένα δελτίο είναι πλήρες και έγκυρο όπως αυτό του MEGA, έχει και τη σφραγίδα του σταθμού. Ο παρουσιαστής δίνει βέβαια την αισθητική του, τη σοβαρότητά του, την κατάρτισή του, αλλά δεν θα έλεγα ότι αυτά είναι συστατικά που διαφοροποιούν το δελτίο σε σχέση με άλλα. Η ευθύνη ισχύει για το επάγγελμα και τους συναδέλφους οριζόντια.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ: ΝΙΚΟΛ ΜΠΑΡΤΖΩΚΑ (D-TALES), ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΗΡΩ ΤΣΟΥΡΤΟΥ, ΜΑΚΙΓΙΑΖ: ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΣΑΡΑΦΗ, ΧΤΕΝΙΣΜΑ: ΖΩΗ ΚΟΥΙΜΙΤΖΗ

Σε κάθε περίπτωση, είναι μια ζωντανή και απαιτητική διαδικασία. Πώς διαχειρίζεσαι το άγχος και την ένταση της καθημερινότητας;

Εξαρτάται από την επικαιρότητα για την οποία μιλάμε. Όταν αυτή είναι πολύ βαριά, δεν μπορείς παρά να την κουβαλάς μαζί σου, και στο σπίτι, και στις βόλτες, και με τους φίλους, και συχνά ως αγωνία για τα παιδιά και το μέλλον τους. Όταν είναι λιγότερο βαριά, μου αρκούν τα βασικά με τους δικούς μου ανθρώπους για να αποφορτιστώ. Μια βόλτα, μια αγκαλιά, ένα σινεμαδάκι και φεύγει όλη η ένταση.

Ως δημοσιογράφος και παρουσιάστρια υψηλών απαιτήσεων, πώς ισορροπείς ανάμεσα στο ρόλο της μητέρας και της επαγγελματία;

Μπορεί οι ρόλοι στη ζωή μας να αλλάζουν, αλλά μέσα σε αυτούς είμαστε πάντα οι ίδιοι άνθρωποι. Ως μαμά, κουβαλώ όλα τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της Δώρας, όπως και στην επαγγελματική μου ζωή. Είμαι τρυφερή και ειλικρινής στην οικογένεια αλλά και με τους συνεργάτες μου, όπως είμαι επίσης απαιτητική και πεισματάρα. Πιστεύω στη δύναμη της ελεύθερης βούλησης και στόχος μου είναι να δίνω, όσο μπορώ και μου επιτρέπεται, το έναυσμα στους ανθρώπους του περιβάλλοντός μου να λειτουργούν αυτόνομα και δυναμικά απέναντι στη ζωή. Αυτό ισχύει και για τα παιδιά. Τώρα, αν η ερώτηση αφορά και το χρόνο, δεν θα ήταν έκπληξη αν πω ότι αυτός ποτέ δεν φτάνει για να αισθάνεσαι ότι τα έχεις καλύψει όλα με τον τρόπο ακριβώς που θα ήθελες.

Πότε συνειδητοποίησες ότι το wellness δεν είναι πολυτέλεια αλλά αναγκαιότητα για σένα;

Μετά τα 45. Θες δεν θες, ο χρόνος σε βάζει σε ένα καλούπι. Το συνειδητοποίησα όταν τα δεκάωρα γυρίσματα της εκπομπής μετά το δελτίο δεν έβγαιναν ανώδυνα. Όταν πονάει λίγο το πόδι ή όταν αισθάνεσαι την κούραση να σε κυριεύει. Θα έλεγα ωστόσο ότι έχω αντοχές, γιατί έχω εκπαιδευτεί στη διάρκεια της πορείας μου σε δύσκολα και απαιτητικά ωράρια, αλλά από ένα σημείο και μετά οφείλεις να φροντίζεις τον εαυτό σου για να μη σε εγκαταλείψουν οι δυνάμεις σου. Δεν κρύβω ωστόσο ότι με τροφοδοτεί πολύ η δουλειά μου. Μου δίνει ενέργεια.

Πώς ξεκινά ιδανικά η ημέρα σου;

Υπάρχει κάποια πρωινή ιεροτελεστία που δεν διαπραγματεύεσαι; Όχι, δεν υπάρχει ιεροτελεστία. Με παιδεύει πάντα το πρωινό ξύπνημα και σχεδόν πάντα θα ήθελα λίγο ακόμα χρόνο στο κρεβάτι. Μου αρέσει όμως να κοιμάμαι αργά, ακόμα και αν θα ξενυχτήσω βλέποντας μια ταινία στο σπίτι ή διαβάζοντας ένα βιβλίο. Βλέπεις, αγαπώ τη νύχτα. Με γοητεύει η ησυχία της. Πάντα με γοήτευε.

Αν έπρεπε να περιγράψεις το προσωπικό σου wellness philosophy με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν αυτές;

Ύπνος, διατροφή, γυμναστική (με μέτρο) και με αυτήν ακριβώς τη σειρά.

Τι σημαίνει για σένα «ισορροπία στο πιάτο»;

Σημαίνει μάλλον να μην προσπαθώ να ικανοποιήσω τον ουρανίσκο μου. Να τρώω τόσο όσο να φτάσω στο 80% της αίσθησης πληρότητας και το πιάτο μου να έχει διατροφικά στοιχεία που πρέπει να παίρνω και όχι αυτά που καλό είναι να αποφεύγω. Τα κλασικά δηλαδή: μακαρόνια, ψωμιά, πίτες, όλα αυτά τα λατρεμένα.

Δείτε το βίντεο

Σε περιόδους έντονης επικαιρότητας, πώς φροντίζεις να διατηρείς καθαρό μυαλό και σταθερή ενέργεια;

Μου κάνει καλό το τένις. Έχει μπει τα τελευταία τέσσερα χρόνια στη ζωή μου και είναι εξαιρετική γυμναστική εκτόνωσης. Το συστήνω ανεπιφύλακτα σε όλους. Θα τους έλεγα επίσης να μην πτοούνται όταν βλέπουν τα 6χρονα δίπλα τους να χειρίζονται τη ρακέτα με την επιδεξιότητα του Τζόκοβιτς χτυπώντας το μπαλάκι τόσο γρήγορα που δεν προλαβαίνουν καν να το δουν. Ο εαυτός μας μας εκπλήσσει όταν πεισμώνουμε. Και το σώμα εκπαιδεύεται πιο γρήγορα από όσο νομίζουμε.

Πώς είναι η σχέση σου με το χρόνο; Σε αγχώνει το πέρασμά του ή τον αντιμετωπίζεις ως σύμμαχο;

Δεν με αγχώνει. Μέχρι στιγμής τον βλέπω όχι μόνο ως σύμμαχο, αλλά και ως ευεργέτη. Δεν είναι αυτονόητο ότι θα φτάσουμε μέχρι τα βαθιά γεράματα για να κοιταζόμαστε κάθε χρόνο στον καθρέφτη και να μας ενοχλούν οι ρυτίδες. Όσο λοιπόν είμαι καλά και υγιής, ναι, θα ήθελα φυσικά και να μεγαλώνω όμορφα. Και προς αυτή την κατεύθυνση κινούμαι, να με φροντίζω όλο και περισσότερο. Με καλό φαγητό, γυμναστική και ποιοτικό ύπνο.

Βρίσκεσαι καθημερινά μπροστά στην κάμερα. Τι σημαίνει για σένα ομορφιά;

Είναι εικόνα, ενέργεια ή στάση ζωής; Είναι σίγουρα ενέργεια, είναι η εικόνα που έχεις η ίδια για τον εαυτό σου, γιατί συχνά συμβαίνει σε πολύ όμορφα πρόσωπα να «φωνάζει» η ανασφάλεια και όχι η ασφάλεια μιας όμορφης εικόνας. Και φυσικά θα συμφωνήσω ότι είναι και στάση ζωής για το τι έχει προτεραιότητα και τι όχι. Είμαστε αυτό που εκπέμπουμε. Εγώ πάντα βρίσκω πολύ όμορφους τους ανθρώπους που φέρουν μια ηρεμία ακόμα και όταν υποβόσκει η ένταση. Η καλοσύνη επίσης στο βλέμμα και ένα αληθινό χαμόγελο είναι ο ορισμός της ομορφιάς.

Στο χώρο των media, η εικόνα συχνά κρίνεται αυστηρά. Πώς προστατεύεις την αυτοεκτίμησή σου από την εξωτερική κριτική;

Είναι πολλά τα χρόνια που εκτίθεμαι στον τηλεοπτικό φακό και δεν σου κρύβω ότι όταν πρωτοξεκίνησα, τότε που η εικόνα ήταν πολύ πιο φρέσκια, ήμουν μεν ήρεμη με αυτό το ζήτημα, αλλά λόγω ηλικίας ήμουν και πιο ευάλωτη στα σχόλια. Πάντα όμως η μεγάλη μου ανησυχία ήταν το δημοσιογραφικό περιερχόμενο και η ευθύνη μου απέναντι στον τηλεθεατή. Η μοναδική προστασία απέναντι στην κριτική των άλλων είναι το να αποδίδεις στον εαυτό σου τα βαθύτερα κίνητρα των επιλογών σου. Εγώ γνωρίζω τι με οδήγησε στις επιλογές μου και σίγουρα το κίνητρο δεν ήταν να βγαίνω «ωραία», οπότε αυτομάτως αυτή η κριτική έρχεται σε δεύτερη μοίρα. Θυμάμαι μια διευθύντριά μου παλιότερα επέμενε να γίνω ξανθιά, όπως επέβαλε το ρεύμα της εποχής, για να έχω περισσότερη «λάμψη». Της απάντησα πως αυτό αποκλείεται να γίνει και η αλήθεια είναι πως αυτή η στιγμή μού έδωσε ακόμα περισσότερη αυτοπεποίθηση και καύσιμο για κριτικές που ακολούθησαν.

Ποια είναι η δική σου μη διαπραγματεύσιμη συνήθεια ομορφιάς ή υγείας, ακόμα και στις πιο φορτωμένες ημέρες;

Φροντίζω πολύ τα μαλλιά μου. Μου αρέσει να τα περιποιούμαι, να κάνω συχνά μάσκες με βιταμίνες, να βάζω hair mist. Αισθάνομαι πολύ όμορφα όταν είναι μαλακά και λαμπερά. Ακόμα και όταν θέλω να κυκλοφορήσω αλλά δεν έχω όρεξη να βαφτώ, όταν τα μαλλιά μου είναι περιποιημένα, νιώθω ότι δεν χρειάζομαι τίποτα άλλο. Θέλω να παρατείνω τη φυσικότητά τους όσο περισσότερο μπορώ. Γίνομαι λίγο Σαμψών, βρίσκω τη δύναμή μου εκεί.

Πώς μιλάς στα παιδιά σου για την αξία της υγείας και της αυτοφροντίδας; Νιώθεις ότι λειτουργείς ως πρότυπο μέσα από τις επιλογές σου;

Τα παιδιά είναι μιμητικά όντα. Σίγουρα σε μικρές ηλικίες αυτά που βλέπουν αυτά θα κάνουν. Όταν τα αγόρια ήταν μικρά, επέμενα πολύ στο βούρτσισμα των δοντιών και να κάνουν μπάνιο κάθε βράδυ προτού πάνε για ύπνο. Από εκεί και έπειτα, τα παιδιά χρειάζονται κουβέντα για όλα και εννοείται ότι πρέπει να τους δίνεις το παράδειγμα. Οι συμβουλές από μόνες τους δεν λένε τίποτα.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, υπήρξε κάποια στιγμή που ένιωσες ότι έπρεπε να αποδείξεις περισσότερα ως γυναίκα; Τι θα ήθελες να πεις σήμερα σε κάθε γυναίκα που παλεύει να τα προλάβει όλα;

Δεν αισθάνθηκα ποτέ ότι έπρεπε να αποδείξω κάτι. Με ένοιαζε να έχω το θαυμασμό και το σεβασμό των ανθρώπων που με ενδιέφεραν, και μόνο εκείνων. Είμαι ένας άνθρωπος που δίνεται ολοκληρωτικά, αλλά την ίδια στιγμή έχει και ξεκάθαρες προτεραιότητες. Δεν σκορπίζομαι σε άτομα και καταστάσεις, είτε αυτές είναι επαγγελματικές είτε προσωπικές. Ήθελα σίγουρα να τα προλαβαίνω όλα, κυρίως να είμαι εκεί για τα παιδιά ως παρουσία. Υπήρξαν πολλές φορές που έλειπα από το σπίτι, αλλά όταν ήμουν εκεί, προτιμούσα να περάσω χρόνο μαζί τους, να τους κουβεντιάσω, να μου μιλήσουν για τους φίλους τους και για το τι συνέβαινε στο σχολείο, από το να τους διαβάσω για να σιγουρευτώ ότι είναι συνεπείς στα μαθήματα ή να σιδερώσω μια στοίβα ρούχα και να κάνω την καλή νοικοκυρά. Αν έπρεπε να πω κάτι στις γυναίκες που παλεύουν με την καθημερινότητα –παρόλο που απεχθάνομαι τις συμβουλές– θα ήταν να αξιολογήσουν τις προτεραιότητές τους και, εάν έχουν παιδιά, να φροντίζουν ώστε εκείνα να τις αισθάνονται κοντά τους.