Η γυμναστική δεν είναι μόνο θέμα συνέπειας αλλά και ποικιλίας, σύμφωνα με νέα μελέτη που συνδέει την εναλλαγή διαφορετικών μορφών άσκησης με χαμηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας. Όπως αναφέρουν οι ερευνητές, όσοι αλλάζουν συστηματικά το είδος της άσκησης που κάνουν μέσα στην εβδομάδα φαίνεται να έχουν σημαντικό πλεονέκτημα για την υγεία τους μακροπρόθεσμα.
Η ανάλυση πραγματοποιήθηκε από τη Σχολή Δημόσιας Υγείας Harvard T.H. Chan στις ΗΠΑ και βασίστηκε σε δεδομένα περισσότερων από 111.000 ατόμων, συγκεντρωμένα σε διάστημα 30 ετών. Οι επιστήμονες συνέκριναν τις αυτοαναφερόμενες συνήθειες άσκησης με τους θανάτους που καταγράφηκαν κατά την περίοδο της μελέτης.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, όσοι είχαν τη μεγαλύτερη ποικιλία στις προπονήσεις τους φάνηκαν να έχουν 19% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου, σε σχέση με όσους άλλαζαν τη ρουτίνα τους ελάχιστα, υπό την προϋπόθεση ότι η συνολική ποσότητα άσκησης ήταν περίπου ίδια. Οι ερευνητές σημειώνουν ότι η ποικιλία στην άσκηση, σε συνδυασμό με την αύξηση της συνολικής φυσικής δραστηριότητας, μπορεί να συμβάλει στη μείωση του κινδύνου πρόωρου θανάτου.
Η ποικιλομορφία στη γυμναστική χαρίζει ζωή
Στη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο BMJ Medicine, λήφθηκαν υπόψη παράγοντες όπως οι καθημερινές συνήθειες, τα δημογραφικά χαρακτηριστικά και η διατροφή. Αν και ο σχεδιασμός της έρευνας δεν αποδεικνύει άμεση σχέση αιτίου‑αποτελέσματος, τα δεδομένα δείχνουν μια ισχυρή συσχέτιση που αξίζει περαιτέρω διερεύνηση.
Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι ο συνδυασμός διαφορετικών μορφών άσκησης ενεργοποιεί διαφορετικά μέρη του σώματος, οδηγώντας πιθανώς σε πιο ολοκληρωμένη ενίσχυση της ευεξίας και της εύρυθμης λειτουργίας του οργανισμού. Η μεγαλύτερη ποσότητα άσκησης συνολικά συνδέθηκε επίσης με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, υπογραμμίζοντας τα μακροπρόθεσμα οφέλη της τακτικής γυμναστικής.
Παράλληλα, παρατηρήθηκε ένα σημείο σταθεροποίησης γύρω στις 20 ώρες άσκησης την εβδομάδα, καθώς πέρα από αυτό το όριο, η επιπλέον προσπάθεια δεν φάνηκε να επηρεάζει ουσιαστικά τον κίνδυνο θνησιμότητας. Οι δραστηριότητες που καταγράφηκαν στη μελέτη κάλυπταν ένα ευρύ φάσμα μορφών άσκησης, από κολύμβηση και ποδηλασία μέχρι το κούρεμα του γκαζόν και το ανέβασμα σκάλας. Οποιαδήποτε δραστηριότητα που απαιτεί κίνηση με κάποια ένταση προσμετρήθηκε, σύμφωνα με τους ερευνητές.
Υπάρχουν, βέβαια, ορισμένοι περιορισμοί που πρέπει να ληφθούν υπόψη. Η φυσική δραστηριότητα βασίστηκε σε αυτοαναφορές και όχι σε επιστημονική παρακολούθηση. Επιπλέον, η μελέτη δεν εξέτασε τι συμβαίνει όταν κάποιος αλλάζει τη ρουτίνα άσκησής του, απλώς συνέκρινε διαφορετικές ρουτίνες μεταξύ των συμμετεχόντων.
Παρόλα αυτά, τα ευρήματα αναδεικνύουν μια νέα πτυχή της άσκησης. Είναι ήδη γνωστό ότι ακόμη και λίγη φυσική δραστηριότητα μπορεί να κάνει τη διαφορά, και τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι ίσως αξίζει να υπάρχει και ποικιλία στους τύπους άσκησης που επιλέγουμε.
