Υπάρχουν συζητήσεις που πιθανόν γνωρίζετε ότι πρέπει να γίνουν, αλλά παρ’ όλα αυτά τις αναβάλλετε. Είναι εκείνες οι κουβέντες που βαραίνουν την καθημερινότητα, που τριγυρίζουν στο μυαλό σας όταν προσπαθείτε να συγκεντρωθείτε, που επανέρχονται κάθε φορά που κάτι μικρό σας ενοχλεί. Κι όμως, αντί να ειπωθούν, μένουν μετέωρες. Καλύπτονται από ευγένεια, φόβο, συνήθεια ή απλώς από την ελπίδα ότι «ίσως περάσει μόνο του». Η αλήθεια είναι όμως, πως σπάνια περνάει. Η σιωπή δεν λύνει, απλώς μετατοπίζει.
Και όσο περισσότερο αποφεύγετε μια δύσκολη συζήτηση, τόσο περισσότερο αυτή αποκτά βάρος, όχι επειδή το θέμα γίνεται μεγαλύτερο, αλλά επειδή η απόσταση μεγαλώνει. Η αποφυγή μοιάζει με προσωρινή ανακούφιση, όμως λειτουργεί σαν χρέος που συσσωρεύεται. Και κάποια στιγμή, το κόστος εμφανίζεται.
Η έρευνα το επιβεβαιώνει. Ο John Gottman, μέσα από δεκαετίες μελέτης ζευγαριών, έχει δείξει ότι η απομάκρυνση και το «κλείσιμο» στον εαυτό, το λεγόμενο stonewalling, αποτελεί έναν από τους ισχυρότερους προγνωστικούς δείκτες χωρισμού.
Και το μοτίβο αυτό δεν περιορίζεται στις ερωτικές σχέσεις. Εμφανίζεται ανάμεσα σε γονείς και παιδιά, σε φίλους, σε συναδέλφους, οπουδήποτε η αποφυγή παίρνει τη θέση της ειλικρίνειας.
Γιατί επιλέγουμε τη σιωπή;
Αν η λύση ήταν απλώς «να το πείτε», θα το είχατε κάνει ήδη. Η αποφυγή δεν είναι έλλειψη θάρρους· είναι ένδειξη ότι ίσως υπάρχει κάτι που κάνει τη σιωπή να μοιάζει ασφαλέστερη από την αλήθεια. Κάτι που λειτουργεί σαν εσωτερικός μηχανισμός προστασίας, ακόμη κι αν τελικά σας κοστίζει περισσότερο.
Συχνά, πίσω από αυτή την τάση κρύβεται η πεποίθηση ότι η σύγκρουση ισοδυναμεί με απόρριψη. Άλλες φορές, η αποφυγή συνδέεται με την ανάγκη να είστε «ο εύκολος άνθρωπος», αυτός που δεν δημιουργεί προβλήματα, που δεν ζητάει πολλά, που κρατάει την ισορροπία πάση θυσία. Ή μπορεί απλώς το σώμα σας να έχει μάθει να ερμηνεύει τη σιωπή ως ασφάλεια, ακόμη κι όταν δεν είναι. Όποια κι αν είναι η αιτία, η κατάληξη παραμένει η ίδια. Μένετε μακριά από συζητήσεις που θα μπορούσαν να βελτιώσουν τη σχέση.
Τι μπορείτε να κάνετε
Η λύση δεν είναι να πιεστείτε να «γίνετε θαρραλέοι». Η λύση είναι να καταλάβετε γιατί καταφεύγετε στη σιωπή και να δημιουργήσετε συνειδητά ένα νέο τρόπο αντίδρασης.
Τρία σημεία εκκίνησης περιλαμβάνουν:
Δείτε τη σιωπή ως πληροφορία
Όταν παρατηρείτε ότι κρατάτε κάτι μέσα σας, αναρωτηθείτε: «Από τι προσπαθώ να με προστατεύσω;». Όχι «τι πρέπει να πω;», καθώς αυτό έρχεται αργότερα. Πρώτα κατανοήστε τον φόβο.
Ξεκινήστε με την πιο μικρή αλήθεια
Δεν χρειάζεται να λύσετε τα πάντα. Μια πρόταση αρκεί: «Σκέφτομαι κάτι και νομίζω ότι πρέπει να το μοιραστώ». Το πρώτο βήμα είναι πάντα το πιο δύσκολο.
Ξεχωρίστε τον φόβο από τα γεγονότα
Αναρωτηθείτε: «Υπάρχει πραγματική ένδειξη ότι αυτό το άτομο θα με απορρίψει; Ή είναι φόβος;». Συχνά, η απάντηση είναι αποκαλυπτική.
