Οι ερευνητές μελέτησαν χημικές αλλαγές στο DNA ώστε να εκτιμήσουν τη βιολογική ηλικία του κάθε ατόμου και στη συνέχεια να τη συγκρίνουν με την ημερολογιακή του ηλικία. Βρήκαν, λοιπόν, ότι άτομα των οποίων η βιολογική ηλικία ήταν υψηλότερη από την ημερολογιακή είχαν περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν από ό,τι όσοι είχαν ίδια βιολογική με ημερολογιακή ηλικία.

Τέσσερις ανεξάρτητες μελέτες παρακολούθησαν τις ζωές περίπου 5000 ηλικιωμένων ανθρώπων για περίπου 14 χρόνια. Η βιολογική ηλικία του καθενός μετρήθηκε με τη βοήθεια μιας εξέτασης αίματος και οι συμμετέχοντες παρακολουθούνταν κατά τη διάρκεια της μελέτης.

Οι ερευνητές υπολόγισαν την βιολογική ηλικία κάθε ατόμου μελετώντας τη χημική τροποποίηση του DNA, μια διαδικασία γνωστή ως μεθυλίωση. Η τελευταία δεν επηρεάζει την αλληλουχία του DNA αλλά παίει σημαντικό ρόλο στις βιολογικές διαδικασίες που επηρεάζουν πώς τα γονίδια ενεργοποιούνται ή «κλείνουν». Οι αλλαγές μεθυλίωσης μπορούν να επηρεάσουν πολλά γονίδια και συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της ζωής του ανθρώπου.

Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι η σχέση των επιπέδων μεθυλίωσης με τον πρόωρο θάνατο ήταν πολύ ισχυρή. Με απλά λόγια το να έχει κανείς ένα βιολογικό ρολόι που τρέχει γρηγορότερα ήταν ένας επιβαρυντικός παράγοντας που συνδεόταν με πρόωρο θάνατο ακόμα και όταν οι ερευνητές στάθμισαν τα αποτελέσματα για παράγοντες όπως το κάπνισμα, ο διαβήτης και τα καρδιαγγειακά προβλήματα.
Ο επικεφαλής της μελέτης, καθηγητής Ian Deary, από το Centre for Cognitive Ageing and Cognitive Epidemiology του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, που εκπόνησε τη μελέτη μαζί με επιστήμονες από την Αμερική και την Αυστραλία, σχολίασε σχετικά ότι τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας αυξάνουν τις γνώσεις μας όσον αφορά τη μακροζωία και το πώς μπορεί κανείς να γεράσει καλά και με υγεία.