Η Μαντώ Γαστεράτου επισκέφθηκε τους γονείς τους για να τους πάει τα χάπια που χρειάζονται. Ωστόσο δεν ήρθε σε πολύ στενή επαφή μαζί τους. Τους άφησε τα χάπια έξω από την πόρτα ενώ συνομίλησε μαζί τους από απόσταση ασφαλείας.

Η συγκινητική ανάρτηση

«Δεν ξέρω από που να αρχίσω. Το μυαλό μου βομβαρδίζεται από σκέψεις και συναισθήματα. Μου είναι δύσκολο να τα βάλω σε μια λογική σειρά. Βγήκα αναγκαστικά από το σπίτι μου για να πάω στο φαρμακείο και να πάρω φάρμακα στον πατέρα και τη μητέρα μου. Τα έχουν ανάγκη εδώ και χρόνια δυστυχώς!

Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα ένοιωθα τόσο άβολα όταν θα τους αντίκριζα. Σήμερα δεν είχε ούτε αγκαλιές, ούτε φιλιά, ούτε πειράγματα, ούτε τίποτα! Μόνο λόγια από απόσταση πίσω απ’ τα κάγκελα λες και βρισκόμασταν σε επισκεπτήριο φυλακής! Έτσι πρέπει όμως να κρατάμε αποστάσεις τι να κάνουμε! Ούτε καν θέλω να σκέφτομαι ότι μπορεί να έχω νοσήσει και να τους κολλήσω την ύπουλη αυτή ασθένεια. Δεν βγαίνω έξω και εγώ και ο άντρας μου προσέχουμε όσο μπορούμε. Όμως και πάλι φοβάμαι. Ήταν κάπως σαν ταινία τρόμου. Σαν αυτές τις αμερικανιές που βλέπουμε με ζόμπια… σαν το walking dead! Στην πραγματικότητα αυτό που ζούμε είναι πιο τρομακτικό και από θρίλερ.

Πίσω από τις μάσκες, έβλεπα την λαχτάρα των γονιών μου να με αγκαλιάσουν και να ξαναδούν το εγγόνι τους. Τόσο περίεργο να βλέπεις τους γονείς σου να φοράνε μάσκες. Έχεις συνηθίσει να βλέπεις το χαμόγελό τους μια ζωή και έτσι αυτή την εικόνα σε ξενίζει. Δεν την αντέχεις!

Φοβάμαι τόσο πολύ που ούτε καν την Σίμπα άγγιξα! Έκλαιγε η καημενούλα μου από χαρά που με έβλεπε, πήγαινε πάνω κάτω κουνώντας την ουρά της και τρέχοντας αριστερά και δεξιά στην αυλή. Στο τέλος κουράστηκε να παρακαλάει για χάδια και έκατσε δίπλα στον πατέρα μου και με κοίταζε μέσα στα μάτια.

Γύρισα στο σπίτι. Τώρα είμαι εδώ. Νιώθω κάπως παράξενα. Θέλω όλο αυτό να τελειώσει. Δεν ξέρω τι μου είναι πιο δύσκολο, το να βλέπω τους δικούς μου ανθρώπους και να μην μπορώ να τους αγκαλιάσω ή το να μείνω κλεισμένη στο σπίτι;

Στο τέλος σκέφτομαι λογικά και λέω καλύτερα να τους στερηθώ τώρα για όσο χρειαστεί, παρά για πάντα…», έγραψε η Μαντώ Γαστεράτου.

Δείτε την δημοσίευση

 

View this post on Instagram

 

Δεν ξερω απο που να αρχίσω. Το μυαλο μου βομβαρδιζεται απο σκεψεις και συναισθηματα. Μου ειναι δυσκολο να τα βαλω σε μια λογικη σειρα. Βγηκα αναγκαστικα απο το σπιτι μου για να παω στο φαρμακειο και να παρω φαρμακα στον πατερα και τη μητερα μου. Τα εχουν αναγκη εδω και χρονια δυστυχως! Ποτε δεν φανταζομουν οτι θα ένοιωθα τοσο αβολα οταν θα τους αντικριζα. Σημερα δεν ειχε ουτε αγκαλιες, ουτε φιλια, ουτε πειραγματα, ουτε τιποτα! Μονο λογια απο αποσταση πισω απ’ τα καγκελα λες και βρισκόμασταν σε επισκεπτηριο φυλακης! Ετσι πρεπει όμως να κρατάμε αποστάσεις τι να κάνουμε! Ουτε καν θελω να σκεφτομαι οτι μπορει να εχω νοσησει και να τους κολλησω την υπουλη αυτη ασθενεια. Δεν βγαινω εξω και εγώ και ο αντρας μου προσεχουμε οσο μπορουμε. Oμως και παλι φοβάμαι. Hταν καπως σαν ταινια τρομου. Σαν αυτες τις αμερικανιες που βλέπουμε με ζόμπια… σαν το walking dead! Στην πραγματικότητα αυτό που ζούμε ειναι πιο τρομακτικο και απο θριλερ. Πισω απο τις μασκες, εβλεπα την λαχταρα των γονιων μου να με αγκαλιασουν και να ξαναδουν το εγγονι τους. Τοσο περιεργο να βλεπεις τους γονείς σου να φορανε μασκες. Εχεις συνηθισει να βλεπεις το χαμογελο τους μια ζωη και ετσι αυτη η εικόνα σε ξενίζει. Δεν την αντεχεις! Φοβαμαι τοσο πολυ που ουτε καν την Σίμπα αγγιξα! Εκλαιγε η καημενουλα μου απο χαρα που με εβλεπε, πηγαινε πανω κατω κουνωντας την ουρα της και τρεχοντας αριστερα και δεξια στην αυλη. Στο τελος κουραστηκε να παρακαλαει για χαδια και εκατσε διπλα στον πατερα μου και με κοιταζε μεσα στα ματια. Γυρισα στο σπιτι. Τωρα ειμαι εδω. Νιωθω καπως παραξενα. Θελω ολο αυτο να τελειωσει. Δεν ξερω τι μου ειναι πιο δυσκολο, το να βλεπω τους δικους μου ανθρωπους και να μην μπορω να τους αγκαλιασω ή το να μεινω κλεισμενη στο σπιτι; Στο τελος σκεφτομαι λογικα και λεω καλυτερα να τους στερηθω τωρα για οσο χρειαστει, παρα για παντα… #menoumespiti

A post shared by MADARA CHANNEL 🤘 (@madogasteratou) on