Τα ζευγάρια που θέλουν να περιορίσουν τις εντάσεις και να ζήσουν μαζί ευτυχισμένα για χρόνια, αρχικά θα πρέπει να ξεκινήσουν από κοινού τη διαδικασία απομυθοποίησης των πεποιθήσεων για το πώς πρέπει να είναι ή πώς πρέπει να φαίνεται ένας γάμος ή μια σχέση. Ένας σχετικός μύθος είναι ότι αν υπάρχει βαθιά αγάπη, τότε όλα τα προβλήματα θα τακτοποιηθούν από μόνα τους. Άλλος ένας μύθος είναι ότι η αγάπη αφορά την ευθύνη του να κάνεις τον άλλον ευτυχισμένο.
Στην ουσία τα ζευγάρια πρέπει να είναι ανοιχτά. Πρέπει να τολμήσουν να αναπτύσσονται, να εξελίσσονται και να αλλάζουν μαζί.
Ας δούμε 6 «χρυσούς κανόνες» μιας ευτυχισμένης σχέσης:
1. Και οι δύο σύντροφοι καλό είναι να περιορίσουν τις υψηλές προσδοκίες
Καμιά σχέση δεν είναι τέλεια και κανένας άνθρωπος δεν είναι αλάνθαστος. Καλό είναι λοιπόν να αφήσουμε πίσω μας την τελειομανία και να ξεκινήσουμε μια διαδικασία αποδοχής του/της συντρόφου μας ακριβώς όπως είναι. Αυτό δεν σημαίνει εννοείται να καταλήξουμε με κάποιον/α που δεν είναι συμβατός/ή μαζί μας. Δεν σημαίνει επίσης να κάνουμε συμβιβασμούς ως προς τις προσωπικές μας αξίες και πεποιθήσεις. Σημαίνει όμως να έχουμε ρεαλιστικές προσδοκίες ο ένας από τον άλλον. Προσδοκίες λογικές και πρακτικές.
2. Κάθε σύντροφος πρέπει να αρχίσει να αποβάλλει την ανάγκη να έχει πάντα δίκιο
Θες να έχεις δίκιο ή να έχεις σχέση;
Κάθε σύντροφος πρέπει να σταματήσει να προσπαθεί να ελέγξει τον άλλον. Να αφήσει πίσω του την προσπάθεια να κάνει τον άλλον να δει τα πράγματα με τον δικό του τρόπο και να αποδεχτεί ότι είναι δύο πολύ διαφορετικοί άνθρωποι.
Και οι δύο σύντροφοι πρέπει να είναι περήφανοι για την μοναδικότητά τους και να μην κάνουν ο ένας τον άλλον να νιώθει πως κάτι πηγαίνει λάθος…
3. Και οι δύο σύντροφοι πρέπει να αναγνωρίζουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης
Κάθε σύντροφος πρέπει να παραδέχεται τα λάθη του και να αναλαμβάνει την ευθύνη που του αναλογεί στη σχέση. Διαφορετικά, η σχέση γίνεται μια διαδικασία ενοχοποίησης του άλλου και προσδοκίας ότι ο άλλος θα αλλάξει. Κάθε σύντροφος πρέπει να δεσμευτεί να δουλεύει πάνω στη δική του συμπεριφορά, χωρίς να εστιάζει στον άλλον. Ο καθένας είναι υπεύθυνος για τη στάση και τις ενέργειές του.
4. Κάθε σύντροφος πρέπει να δεσμευτεί στην παρακολούθηση των προσωπικών του «τυφλών σημείων»
Αυτό σημαίνει ότι κάθε σύντροφος πρέπει να αναγνωρίζει τις καταστάσεις που τον κάνουν να αντιδρά υπερβολικά ή παράλογα. Όταν συμβαίνει αυτό, και οι δύο σύντροφοι καλό είναι να δείχνουν κατανόηση στα «ευαίσθητα» σημεία του άλλου και να ξέρουν πότε να κάνουν πίσω και να σέβονται τα όρια.
5. Σχέση: Κάθε σύντροφος πρέπει να δεσμευτεί στην «αποφασιστική επικοινωνία»
Κάθε σύντροφος είναι ωφέλιμο να μάθει να αποφεύγει την επιθετική, παθητική ή παθητικά-επιθετική επικοινωνία και να αρχίσει να χρησιμοποιεί την αποφασιστική επικοινωνία, η οποία περιλαμβάνει τη χρήση μη επικριτικών και εγωκεντρικών δηλώσεων. Αυτό βοηθά τους συντρόφους να αρχίσουν να ανταποκρίνονται ο ένας στον άλλο αντί να αντιδρούν και τελικά να καβγαδίζουν.
6. Κάθε σύντροφος είναι ωφέλιμο να έχει φίλους και προσωπικά ενδιαφέροντα πέρα από τη σχέση
Και οι δύο σύντροφοι χρειάζεται να εξερευνούν τα προσωπικά τους ενδιαφέροντα, τα χόμπι, να έχουν παρέες κ.λπ. εκτός της σχέσης. Είναι σημαντικό να έχουμε μια προσωπική ζωή που μας γεμίζει και εμπλουτίζει τη συνύπαρξη, κάνοντάς την ευχάριστη και όχι μια καθημερινή υποχρέωση.
