Ενδυναμώνει τη σχέση το να μοιραζόμαστε τα πάντα με το έτερόν μας ήμισυ χωρίς κανένα φίλτρο; Ενώ η πλήρης ειλικρίνεια μπορεί να φαίνεται η ιδανική συμπεριφορά, συχνά οδηγεί σε αμηχανία, σύγχυση ή ακόμα και συναισθηματική αναστάτωση. Η πραγματική οικειότητα επομένως ίσως προκύπτει από έναν συνδυασμό ειλικρίνειας και ορίων.
Όρια: Το πλαίσιο της σχέσης
Τα όρια δεν είναι τοίχοι. Είναι το πλαίσιο που δημιουργεί την ασφάλεια. Χωρίς όρια, τα ζευγάρια είναι δύσκολο να αισθάνονται προστατευμένα, με αποτέλεσμα να διαβρώνεται η εμπιστοσύνη και η σύνδεση. Η υγιής οικειότητα στηρίζεται στην αναγνώριση ότι υπάρχει χώρος και για τον ατομικό κόσμο του κάθε συντρόφου. Τα όρια δεν σημαίνουν απόσταση, αντίθετα δημιουργούν το περιθώριο μέσα στο οποίο μπορεί να ανθίσει η αληθινή σύνδεση. Αυτή η σύνδεση βέβαια απαιτεί χρόνο, διάλογο και σεβασμό για τον άλλο.
Ειλικρίνεια: Δεν είναι όλες οι αλήθειες ίδιες…
Η ειλικρίνεια, από την άλλη, είναι το θεμέλιο για μια δυνατή σχέση, αλλά είναι σημαντικό να ξέρει κανείς να διακρίνει το πότε και το πώς θα πρέπει να μοιράζεται συναισθήματα και σκέψεις. Σύμφωνα με τη σύγχρονη ψυχολογία, ειλικρίνεια δεν σημαίνει πλήρης απογύμνωση ή αδιάκριτη αποκάλυψη όλων των λεπτομερειών της ζωής μας. Στην πραγματικότητα, μερικές φορές, το να μοιραζόμαστε τα πάντα μπορεί να καταστρέψει την οικειότητα και να δημιουργήσει περισσότερη σύγχυση.
Η ειλικρίνεια πρέπει να είναι συνειδητή και προσαρμοσμένη στη σχέση μας, λένε οι ειδικοί. Δεν έχει να κάνει με το να λέμε τα πάντα, αλλά με το να μοιραζόμαστε εκείνα που έχουν πραγματική σημασία για την ανάπτυξη της σχέσης μας. Χρειάζεται με άλλα λόγια να αναρωτιόμαστε: «Αυτό που λέω, ενδυναμώνει τη σχέση ή μήπως την αποδυναμώνει;». Για παράδειγμα, η συζήτηση για το παρελθόν μας μπορεί να είναι χρήσιμη για να κατανοήσουμε τα μοτίβα και τις πληγές που μας καθοδηγούν, αλλά μπορεί επίσης να δημιουργήσει σύγκριση ή να ρίξει σκιές στις υπάρχουσες συνδέσεις, αν δεν γίνει με προσοχή.
Η εσωτερική σύνδεση και το θέμα της ειλικρίνειας
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ανάγκη για ειλικρίνεια προκύπτει από φόβο ή αβεβαιότητα. Το «να λέμε τα πάντα» μπορεί να προέρχεται από την επιθυμία να αποφύγουμε το αίσθημα ότι κρύβουμε κάτι ή από την ανάγκη να αποδείξουμε ότι είμαστε ανοιχτοί και «σωστοί». Ωστόσο, η απόλυτη διαφάνεια, χωρίς να εξετάσουμε την συναισθηματική κατάσταση του/της συντρόφου μας, μπορεί να οδηγήσει, όπως αναφέρθηκε, σε αναστάτωση. Κάθε εξομολόγηση πρέπει να γίνεται στο σωστό «timing» και πρέπει να καταλαβαίνουμε ποια είναι τα στοιχεία που πραγματικά ενισχύουν τη σύνδεση και ποια μπορεί να βλάψουν την εμπιστοσύνη.
Η αλήθεια, λοιπόν, είναι ότι δεν χρειάζεται να λέμε τα πάντα. Είναι πιο σημαντικό να μοιραζόμαστε ό,τι έχει νόημα και έχει να κάνει με την ανάπτυξη της σχέσης και της προσωπικής σύνδεσης. Είναι ζωτικής σημασίας να αναγνωρίσουμε επίσης ότι κάποιες πληροφορίες ανήκουν στο παρελθόν και δεν εξυπηρετούν την παρούσα σχέση μας.
Ποιες ερωτήσεις να θέσουμε πριν αποκαλύψουμε κάτι σημαντικό;
Πριν αποκαλύψουμε πληροφορίες που αφορούν την προσωπική μας ζωή ή το παρελθόν μας, καλό είναι να αναρωτηθούμε:
- Γιατί το μοιράζομαι; Είναι από συνειδητή επιλογή ή από πίεση, ενοχή ή φόβο;
- Είναι αυτό σχετικό με τη σχέση μας τώρα; Επηρεάζει την εμπιστοσύνη ή τη συμφωνία που έχουμε στη σχέση μας;
- Ποιον εξυπηρετεί αυτή η πληροφορία; Εμένα, τον σύντροφό μου ή τη σχέση μας;
- Αντιλαμβάνομαι το συναίσθημα του συντρόφου μου; Μπορεί να το διαχειριστεί αυτό; Θα βοηθήσει τη σύνδεση ή θα δημιουργήσει σύγκριση και ντροπή;
Αυτές οι ερωτήσεις είναι χρήσιμες για να διασφαλίσουμε ότι η ειλικρίνεια είναι συνειδητή και δεν προέρχεται από μια επιθυμία να ανακουφίσουμε το άγχος μας ή να «ξεφορτωθούμε» ενοχές.
Ειλικρίνεια & όρια: Τα «κλειδιά» για να ανθίσει η σχέση
Οι υγιείς σχέσεις εντέλει δεν ενδυναμώνονται από το να ξέρουμε τα πάντα για τον άλλο. Αντιθέτως, ενδυναμώνονται όταν κατανοούμε τι πραγματικά έχει σημασία και τι ενισχύει τη σύνδεση. Η ειλικρίνεια χωρίς όρια μπορεί να δημιουργήσει συναισθηματικό χάος και να ρίξει τη σχέση σε έναν φαύλο κύκλο ανησυχίας. Οι υγιείς σχέσεις λοιπόν στηρίζονται στην αναγνώριση των ορίων, της ιδιωτικότητας και της ανάγκης για προσωπικό χώρο. Τα όρια εν τω μεταξύ, δεν είναι περιορισμοί. Είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορεί να ανθίσει η πραγματική, ασφαλής και βαθιά σύνδεση.
