Tι κάνουμε όταν κάτι δεν πηγαίνει όπως το είχαμε σχεδιάσει; Ένα απρόοπτο στη δουλειά. Ένα «όχι» εκεί που περιμέναμε «ναι». Ένα εμπόδιο που εμφανίζεται χωρίς προειδοποίηση. Η αυτόματη αντίδραση είναι συνήθως εκνευρισμός, απογοήτευση, άγχος. Σε μια χώρα που φημίζεται για την πρακτικότητά της και τη δημιουργική της σκέψη, γεννήθηκε μια φιλοσοφία που προτείνει κάτι ριζικά διαφορετικό: Αντί να αναρωτιόμαστε «πώς λύνω το πρόβλημα;», να αναλογιστούμε «τι καινούριο μπορεί να προκύψει από αυτό;». Αυτή η φιλοσοφία λέγεται «Omdenken» και συνδέεται με το έργο του Berthold Gunster. Ο όρος προέρχεται από τα ολλανδικά και μεταφράζεται ελεύθερα ως «σκέφτομαι αλλιώς» ή «σκέφτομαι ανάποδα». Στην ουσία, περιγράφει τη διαδικασία μετατροπής ενός προβλήματος σε δυνατότητα.
Το επιστημονικό υπόβαθρο της ανατρεπτικής σκέψης
Στην ψυχολογία υπάρχει ο όρος γνωστική αναπλαισίωση (cognitive reframing). Περιγράφει την ικανότητα να αλλάζουμε το «πλαίσιο» μέσα στο οποίο ερμηνεύουμε μια κατάσταση.
Ο εγκέφαλος δεν αντιδρά στα γεγονότα αυτά καθαυτά, αλλά στο νόημα που τους αποδίδουμε. Όταν ένα γεγονός ερμηνεύεται ως απειλή, ενεργοποιούνται μηχανισμοί άγχους. Όταν ερμηνεύεται ως πρόκληση ή ευκαιρία μάθησης, ενεργοποιούνται μηχανισμοί προσαρμογής.
Το Omdenken ευθυγραμμίζεται πλήρως με αυτήν τη λογική: δεν αλλάζει το γεγονός, αλλά το νόημά του.
Omdenken: Από τη λύση στη μεταμόρφωση
Στην κλασική προσέγγιση προβλημάτων, ο στόχος είναι:
Πρόβλημα > Λύση > Επιστροφή στην κανονικότητα.
Στο Omdenken, ο στόχος είναι διαφορετικός:
Πρόβλημα > Μεταμόρφωση > Νέα πραγματικότητα.
Δεν προσπαθούμε απαραίτητα να επαναφέρουμε τα πράγματα όπως ήταν πριν. Δημιουργούμε κάτι καινούριο.
«Αν αυτό δεν είναι πρόβλημα, τότε τι είναι;»
Η ερώτηση αυτή αναγκάζει τον εγκέφαλο να εγκαταλείψει την αυτόματη αρνητική ερμηνεία και να μπει σε δημιουργική λειτουργία.
Παράδειγμα 1
Δεν πήραμε τη δουλειά που θέλαμε.
Κλασική σκέψη: «Απέτυχα».
Omdenken: «Τι μου δείχνει αυτό για το τι πραγματικά ταιριάζει σε μένα;».
Παράδειγμα 2
Ακυρώθηκε ένα σχέδιο της τελευταίας στιγμής.
Κλασική σκέψη: «Χάλασε η μέρα».
Omdenken: «Τι χώρο δημιουργεί αυτή η ακύρωση;».