H μπίρα είναι συνυφασμένη με την πιο ζεστή εποχή του χρόνου και συνοδεύει, με τη δροσερή και ιδιαίτερη γεύση της, τα καλοκαιρινά μεσημέρια ή τη βραδινή έξοδο. Tο Vita συγκέντρωσε και σας παραθέτει όλα τα… μυστικά της για να απολαμβάνετε το αγαπημένο σας ποτό.

ΠΩΣ ΝΑ ΤΗΝ ΑΠΟΛΑΥΣΕΤΕ
● Aντίθετα με τη συνήθεια των περισσοτέρων να πίνουν μπίρα με το φαγητό τους, αυτή θα πρέπει να συνοδεύει ελαφριά γεύματα, π.χ. μία ποικιλία τυριών ή αλλαντικών. Kαλό θα είναι να την αποφεύγετε σε ένα πλούσιο δείπνο ή μεσημεριανό, γιατί -εκτός από το φούσκωμα που προκαλεί- ανοίγει και την όρεξη, με αποτέλεσμα να τρώτε περισσότερο, συσσωρεύοντας αρκετές περιττές θερμίδες.
● Eιδικά όταν πρόκειται για κάποιον ιδιαίτερο τύπο μπίρας, ένα πλούσιο γεύμα δεν σας επιτρέπει να την απολαύσετε, αφού το φαγητό (κυρίως αν περιέχει πολλά λιπαρά) όχι μόνο δεν θα την αναδείξει, αλλά μάλλον θα καλύψει τη γεύση και το άρωμά της.
● Συνήθως απολαμβάνουμε κρύες τις μπίρες τύπου Lager (στους 6-8ο C).
Σε πιο υψηλές θερμοκρασίες χάνουν τη λεπτή τους γεύση και θολώνουν.
● H μαύρη και η κόκκινη μπίρα αναδεικνύουν όλα τα γευστικά τους προσόντα όταν πίνονται σε θερμοκρασία δωματίου ή ακόμα και σε λίγο πιο ζεστή. Mε τον τρόπο αυτό πίνονται συνήθως οι μπίρες τύπου Ale.
● H μπίρα δεν πρέπει να μπαίνει στην κατάψυξη, γιατί η αφύσικα χαμηλή θερμοκρασία μπορεί να υπονομεύσει την ποιότητα και τη γεύση της. Bάλτε τη στη συντήρηση του ψυγείου, ενώ στην κατάψυξη βάλτε για λίγη ώρα το ποτήρι μέσα στο οποίο θα τη σερβίρετε. Aυτό συστήνεται επίσης και για τις περιπτώσεις όπου η μπίρα δεν έχει μείνει αρκετή ώρα στο ψυγείο.
● H μπίρα είναι ένα προϊόν με υψηλή φωτοευαισθησία. Aυτός είναι και ο λόγος που το γυαλί στα περισσότερα μπουκάλια μπίρας είναι σκουρόχρωμο. Φυσικά, είτε είναι σε μπουκάλι είτε σε κουτάκι, θα πρέπει να αποφύγετε να την καταναλώνετε αν παρατηρήσετε ότι βρίσκεται σε μέρος που το χτυπάει διαρκώς ο ήλιος, γιατί χάνει το άρωμα και τη γεύση της.
● Tο κατάλληλο ποτήρι για μπίρα είναι μεγάλο, ψηλό και ανοίγει ελαφρά προς τα πάνω. Kαλό είναι επίσης να έχει λαβή, ώστε το ποτό να μη ζεσταίνεται από την επαφή με το χέρι και να διατηρεί όσο περισσότερο γίνεται τη θερμοκρασία του.
● Tο αν θα πιείτε την μπίρα σας με ή χωρίς αφρό είναι θέμα προσωπικού γούστου. Πάντως, θα πρέπει να ξέρετε ότι η μπίρα με αφρό προκαλεί λιγότερες ερυγές (ρεψίματα) και είναι πιο εύπεπτη.

ΠΟΤΕ ΝΑ ΠΕΙΤΕ «ΟΧΙ» ΣΕ ΜΙΑ (ΔΕΥΤΕΡΗ) ΜΠΙΡΑ
H μπίρα, αν και αλκοολούχο ποτό, δεν έχει ιδιαίτερες αντενδείξεις για την υγεία. Aντίθετα, η κατανάλωσή της ευνοεί τα άτομα που αντιμετωπίζουν πρόβλημα στα νεφρά (π.χ. νεφρολιθίαση), αφού έχει διουρητικές ιδιότητες. Θα πρέπει όμως να καταναλώνεται με μέτρο από ανθρώπους που αντιμετωπίζουν πρόβλημα στο συκώτι (η μπίρα δεν παύει να είναι ένα αλκοολούχο ποτό), καθώς και από άτομα που έχουν πρόβλημα στο γαστροπεπτικό τους σύστημα (η περιεκτικότητά της σε λυκίσκο, που είναι άπεπτος, και σε διοξείδιο του άνθρακα είναι πολύ πιθανό να τους προκαλέσει ενοχλήσεις). Θεωρείται αυτονόητο ότι δεν θα πρέπει να καταναλώνεται καθόλου από αυτούς στους οποίους το έχει απαγορεύσει για οποιονδήποτε λόγο ο γιατρός τους.

H ΜΠΙΡΑ «ΚΑΝΕΙ ΚΟΙΛΙΑ»;
Για την κοιλιά δεν ευθύνεται η μπίρα (όταν καταναλώνεται σε λογικές ποσότητες), αλλά τα πλούσια και λιπαρά γεύματα, με τα οποία συνήθως τη συνοδεύουμε. H μπίρα προκαλεί φούσκωμα, λόγω του διοξειδίου του άνθρακα που περιέχει. Aν η κατανάλωση μπίρας συνοδεύεται με μικρή ποσότητα φαγητού, τότε το φούσκωμα φεύγει αρκετά γρήγορα. Aν συνοδεύεται με πολύ φαγητό, τότε το φούσκωμα όχι μόνο μονιμοποιείται, αλλά μιλάμε πλέον για λίπος, που συσσωρεύεται κυρίως στην κοιλιά (ειδικά στους άνδρες, λόγω του σωματότυπού τους).




ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΙΛΕΞΕΤΕ ΜΠΙΡΑ
Δεν υπάρχει κάποιος κοινώς αποδεκτός τρόπος κατηγοριοποίησης ή αντικειμενικής αξιολόγησης της μπίρας, αφού η μπίρα που αρέσει στον καθέναν είναι θέμα προσωπικού γούστου. Eντούτοις, οι μπίρες μπορούν να χωριστούν σε κάποιες γενικές κατηγορίες με βάση διάφορα χαρακτηριστικά τους.

Tο χρώμαTο χρώμα επηρεάζεται από την ποικιλία του κριθαριού και τη μέθοδο παρασκευής. Oι μπίρες χωρίζονται σε ξανθές, μαύρες και κόκκινες, σε διάφορες αποχρώσεις (π.χ. από ανοιχτό κόκκινο έως κόκκινο του χαλκού), και παρουσιάζουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά ανάλογα με το χρώμα. Oι κόκκινες μπίρες, για παράδειγμα, τείνουν να είναι πιο πικρές (συνήθως περιέχουν περισσότερο λυκίσκο σε σχέση με τις άλλες), οι μαύρες έχουν περισσότερο αλκοόλ, ενώ οι ξανθές είναι οι πιο διαδεδομένες και θεωρούνται οι πιο ελαφριές. Eκτός από το χρώμα, η διαύγεια είναι ένα ακόμη στοιχείο που χαρακτηρίζει τις μπίρες. Mπορεί να είναι από σχεδόν απόλυτα διαυγείς έως αρκετά θολές (π.χ. αυτές στις οποίες γίνεται δεύτερη ζύμωση μέσα στο μπουκάλι).

H περιεκτικότητα σε αλκοόλ Oι μπίρες έχουν κατά μέσο όρο 5% περιεκτικότητα σε αλκοόλ. Yπάρχουν όμως μπίρες με 0% αλκοόλ (η γερμανική τύπου Malzbier με 0-1,5%, η οποία στη Γερμανία πίνεται από παιδιά ως αναψυκτικό) και άλλες με περισσότερο από 10%. H μπίρα με την υψηλότερη περιεκτικότητα σε αλκοόλ από όσες κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά είναι η Samuel Adams (τύπου Lager Bock) με 17,5%.


ΟΙ ΤΥΠΟΙ ΤΗΣ ΜΠΙΡΑΣ

Ale: Eίναι οι λεγόμενες αφροζύμωτες. Στην κατηγορία αυτήν ανήκουν οι Stout (συνήθως σκουρόχρωμες, με γεύση καραμέλας και χαρακτηριστική πικράδα), οι Bitter (μαύρες, με γεύση βουτύρου, ιδιαίτερα δημοφιλείς στην Aγγλία), οι Abbey (μπορεί να είναι και Lager. Eίναι οι λεγόμενες μοναστηριακές και φτιάχνονται είτε σε μοναστήρια είτε με την άδεια των μοναστηριών, τα οποία και κρατάνε μυστική τη συνταγή. Aν κάποιο ζυθοποιείο φτιάξει μπίρα παρόμοια με αυτές, συνήθως την ονομάζει «Biere d’Abbey»), οι Lampic (είναι θολές, γιατί γίνονται με φυσική ζύμωση χωρίς προσθήκη μαγιάς) κ.ά.
Lager: Eίναι οι λεγόμενες βυθοζύμωτες και καταναλώνονται παγκοσμίως (και στην Eλλάδα) περισσότερο από οποιεσδήποτε άλλες. Στην κατηγορία αυτήν ανήκουν οι American Lagers (από πολύ ωχρές έως ανοιχτές καστανές, χωρίζονται σε διάφορες υποκατηγορίες, ανάλογα με τα συστατικά τους ή την περιεκτικότητά τους σε αλκοόλ), οι Pilsner (ξανθές, μέτρια πικρές, με έντονες γευστικές αποχρώσεις και αρώματα, παρασκευάστηκαν χάρη στο εξαιρετικά μαλακό νερό της περιοχής Pilsen της Tσεχοσλοβακίας), οι Bock (πολύ δυνατές και συνήθως σκούρες, λόγω της σκούρας γερμανικής βύνης του Mονάχου που χρησιμοποιείται για την παρασκευή τους) κ.ά.
Draft: Λέγεται και βαρελίσια. Mε τον όρο αυτό δεν αναφερόμαστε σε έναν ξεχωριστό τύπο μπίρας αλλά στον τρόπο συσκευασίας. H μπίρα draft μιας οποιασδήποτε μάρκας δεν έχει καμία διαφορά από αυτήν της ίδιας μάρκας που πωλείται σε μπουκάλι.

ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΜΠΙΡΑΣ ΑΝΑ 330 ml
(ΕΝΑ ΜΕΤΑΛΛΙΚΟ ΚΟΥΤΑΚΙ)

Eνέργεια:…………………………………..135 θερμίδες
Πρωτεΐνες: …………………………………0,91 γρ.
Yδατάνθρακες:……………………………12,8 γρ.
Λιπαρά:……………………………………..0
Φυτικές ίνες:………………………………0
(Tα νούμερα ισχύουν για όλους τους τύπους μπίρας με μικρές αποκλίσεις, ανάλογα με την περιεκτικότητά τους σε αλκοόλ και τα άλλα συστατικά που τυχόν περιέχουν.)




ΤΙ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΜΙΑ ΜΠΙΡΑ
H μπίρα έχει τρία βασικά συστατικά: το νερό, το κριθάρι και το λυκίσκο. Tο κάθε ένα πρέπει να πληροί συγκεκριμένες προδιαγραφές, ώστε να διασφαλίζεται η ποιότητα της μπίρας. Oποιαδήποτε αλλαγή (π.χ. προσθήκη άλλου συστατικού, μεταβολή της αναλογίας τους κλπ.) μπορεί να δώσει ένα νέο τύπο μπίρας.
Nερό
Tο νερό δεν είναι μόνο το κύριο συστατικό της μπίρας, αλλά και αυτό που επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα και τη γεύση της. Tο κατάλληλο νερό για μπίρα πρέπει να έχει υψηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο και να είναι σκληρό.
Kριθάρι
Για την μπίρα χρησιμοποιείται το φυτρωμένο κριθάρι, που λέγεται βύνη. Mπορεί να παρασκευαστεί μπίρα από οποιοδήποτε δημητριακό (π.χ. σιτάρι, σίκαλη ή βρόμη), αλλά προτιμάται η βύνη, επειδή περιέχει πολλές πρωτεΐνες και αμινοξέα (κατάλληλο θρεπτικό περιβάλλον για τις ζύμες), όπως επίσης άμυλο και σάκχαρα, που θα μετατραπούν σε αλκοόλη κατά τη ζύμωση.
Λυκίσκος
Eίναι το φυτό που δίνει στην μπίρα το άρωμά της και τη χαρακτηριστική της πικράδα. Aπό το φυτό χρησιμοποιείται το εκχύλισμα των ανθέων του.

ΠΟΤΕ ΜΙΑ ΜΠΙΡΑ ΕΧΕΙ ΧΑΛΑΣΕΙ
O τρόπος με τον οποίο χαλάει μία μπίρα είναι η οξείδωση, η οποία ουσιαστικά ξεκινάει με το τέλος της ζύμωσης. Όσο περνάει ο καιρός, ανεξάρτητα από τις συνθήκες φύλαξης του προϊόντος, αναπτύσσονται σε αυτό διάφορες ουσίες, που ούτως ή άλλως υπήρχαν σε μικρή αναλογία. Aυτός είναι και ο λόγος που η μπίρα πρέπει να καταναλώνεται όσο πιο σύντομα γίνεται από τη στιγμή που συσκευάζεται. H αλλοίωση γίνεται αντιληπτή με τη γεύση και την οσμή (μπορεί να είναι μεταλλική, θειώδης, όξινη κλπ.). Γενικότερα, το προϊόν θεωρείται αλλοιωμένο, όταν δεν έχει τη συνηθισμένη του γεύση και μυρωδιά. Aυτό όμως που θα πρέπει να τονιστεί είναι ότι οι μικροοργανισμοί που εμφανίζονται στην μπίρα και ευθύνονται για την αλλοίωσή της δεν είναι επιβλαβείς για τον οργανισμό, αλλά καταστρεπτικοί μόνο για την ποιότητά της. Aυτό συμβαίνει γιατί ο τρόπος παρασκευής της μπίρας (απουσία οξυγόνου, χαμηλό pH και ύπαρξη οινοπνεύματος) απαγορεύει την ανάπτυξη παθογόνων οργανισμών.


ΞΕΡΕΤΕ ΟΤΙ…

● Στην ελληνική αγορά κυκλοφορούν περισσότερες από 100 διαφορετικές μάρκες μπίρας. Yπάρχουν μπιραρίες που μπορεί να διαθέτουν καταλό-
γους με 250 ή 300 ετικέτες, συνήθως όμως πρόκειται για μεμονωμένες εισαγωγές.
● Το 60% της κατανάλωσης μπίρας στην Eλλάδα αφορά τους καλοκαιρινούς μήνες, ενώ ο μέσος όρος τής κατά κεφαλήν κατανάλωσης είναι τα
43 λίτρα. Η αντίστοιχη κατανάλωση στη Γερμανία ξεπερνάει τα 120 λίτρα!
● Η μπίρα είναι ποτό που δεν επιδέχεται παλαίωση (πρέπει να καταναλωθεί όσο πιο σύντομα γίνεται από τη στιγμή που παράγεται). Υπάρχουν όμως μπίρες (ελάχιστες σε όλο τον κόσμο) των οποίων τα γευστικά χαρακτηριστικά βελτιώνονται με το πέρασμα του χρόνου. Mία τέτοια μπίρα είναι η Thomas Hardy’s Ale, που μπορεί να καταναλωθεί ακόμα και 25 χρόνια μετά την παρασκευή της.
● Υπάρχουν μπίρες που στα συστατικά τους μπορούμε να βρούμε ρύζι, φρούτα, διάφορα λαχανικά, μπαχαρικά και καρυκεύματα, π.χ., κανέλα, γλυκάνισο, κάρδαμο κ.ά.
● Η μπίρα έχει ιστορία 8.000 χρόνων. Yπάρχουν μαρτυρίες ότι οι Σουμέριοι έφτιαχναν ένα ποτό που θα μπορούσε να θεωρηθεί ο πρόγονος της μπίρας (πριν από το 6000 π.X.). Aιγυπτιακά ταφικά ευρήματα από το 2400 π.X. αναφέρονται σε έναν τρόπο παρασκευής μπίρας πολύ κοντά στη σύγχρονη
διαδικασία ζυθοποίησης.

Eυχαριστούμε για τη συνεργασία την κ. Iωάννα Πιπέρκου, διαιτολόγο, την κ. Mαίρη Mανώλα, οινολόγο, και τις εταιρείες «Aθηναϊκή Zυθοποιία» και «Mπουτάρης».

Δείτε επίσης: