Οι τέσσερις άνδρες – ο Andrew Meas, ο Dustin Shillcox, ο Kent Stephenson και ο Rob Summers – είναι σε θέση να κουνήσουν τα δάχτυλα των ποδιών τους, τους αστραγάλους και τα γόνατά τους, ωστόσο δεν είναι σε θέση να περπατήσουν.

Σύμφωνα με την έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Brain η ηλεκτρική διέγερση της σπονδυλικής στήλης των ανδρών την κατέστησε πιο δεκτική στα λιγοστά μηνύματα που ακόμη έστελνε ο εγκέφαλος προς αυτήν.

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι η μέθοδος θα μπορούσε να αποτελέσει μια θεραπεία για τους τραυματισμούς της σπονδυλικής στήλης μελλοντικά.

Η σπονδυλική στήλη λειτουργεί σαν μια λεωφόρος ταχείας κυκλοφορίας που μεταφέρει μηνύματα από τον εγκέφαλο στο υπόλοιπο σώμα. Όταν όμως υπάρχει βλάβη στη «λεωφόρο», τότε τα μηνύματα δεν θα περάσουν.

Οι άνθρωποι με τραυματισμούς στη σπονδυλική στήλη μπορεί να χάσουν κάθε αίσθηση κίνησης και αίσθησης κάτω από το σημείο του τραυματισμού.

Μια ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο του Louisville και το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια εργάζονται σε μια πρωτοποριακή τεχνική ηλεκτρικής διέγερσης της σπονδυλικής στήλης κάτω από το σημείο του τραυματισμού.

Αρχικά η ομάδα ερευνητών εφάρμοσε προ τριετίας τη μέθοδο στον Rob Summers – έναν αθλητή παράλυτο από το στήθος και κάτω – και ο οποίος ήταν σε θέση να κινήσει τα πόδια του με υποστήριξη πάνω σε έναν κυλιόμενο διάδρομο.

Τώρα τρεις ακόμη ασθενείς παράλυτοι από τη μέση και κάτω για τουλάχιστον δύο χρόνια υποβλήθηκαν στην ίδια διαδικασία και ήταν σε θέση να κινήσουν τα πόδια τους με έναν συγκεκριμένο ρυθμό. Όλοι εκτός από έναν, ήταν σε θέση να ελέγξουν την δύναμη της κίνησης.

Η ανταπόκριση των ασθενών επιβεβαιώνει ότι η λειτουργικότητα των ασθενών μπορεί να αποκατασταθεί μετά από τον τραυματισμό και ότι η περίπτωση του Rob Summers δεν ήταν μοναδική.

Επιπλέον, οι ερευνητές αναφέρουν ότι στους άνδρες στους οποίους εφαρμόστηκε η μέθοδος της ηλεκτρικής διέγερσης σημειώθηκε αύξηση της μυϊκής μάζας, ενώ σε όλους παρατηρήθηκε κινητικότητα του εντέρου.

Εκτιμάται ότι η ηλεκτρική διέγερση της σπονδυλικής στήλης αυξάνει την δεκτικότητά της στα μηνύματα κίνησης που στέλνει ο εγκέφαλος και τα οποία φτάνουν στον προορισμό τους.

Τα νέα ερευνητικά δεδομένα αυξάνουν τις ελπίδες για μια θεραπεία κατά της παράλυσης στο κοντινό μέλλον. Το επόμενο στάδιο είναι η δοκιμή της μεθόδου σε μεγαλύτερο αριθμό ασθενών.

Δείτε επίσης: