Ο ανθρώπινος πόνος βρίσκεται παντού γύρω μας. Στον δρόμο, στον χώρο εργασίας, στο σπίτι. «Φωλιάζει» όπου ευδοκιμούν οι συνθήκες και ξέρει να κρύβεται καλά πίσω από σφραγισμένες πόρτες και κλειστά στόματα. Δεν μπορούμε να απαλλαγούμε εύκολα από αυτόν, αλλά αξίζει να προσπαθήσουμε να τον ανακουφίσουμε. Γιατί έτσι κάνουμε τις ζωές των ανθρώπων που υποφέρουν -και κατ’ επέκταση τον ίδιο μας τον κόσμο- λίγο καλύτερο.

Ίσως αυτή να ήταν και η επιθυμία της Γεωργίας όταν, πριν από αρκετά χρόνια, αποφάσισε να μπει στη ΔΙΟΤΙΜΑ και να αγωνιστεί για την εξάλειψη της ενδοοικογενειακής βίας στην Ελλάδα. Για το δικαίωμα κάθε γυναίκας στην ασφάλεια, τη δικαιοσύνη και την ελευθερία.

.

Η δουλειά της έχει ως αντικείμενο τη διαχείριση περιστατικών έμφυλης βίας κατά των γυναικών. Τις βοηθά να φτιάξουν ένα σχέδιο διαφυγής από το κακοποιητικό τους περιβάλλον, φροντίζει για την ψυχοκοινωνική τους υποστήριξη και τους παρέχει όλα τα εργαλεία που χρειάζονται για να σταθούν και πάλι στα πόδια τους. Γνωρίζει καλά, λοιπόν, τι σημαίνει ανθρώπινος πόνος.

 «Ο ανθρώπινος πόνος είναι μία θλίψη μέσα στην ψυχή που ίσως δεν μπορείς να προσδιορίσεις. Η ανάμνηση κάποιου δυσάρεστου περιστατικού. Κάτι που μπορεί με τα χρόνια να “μαλακώνει” μέσα σου, αλλά που θα το θυμάσαι πάντα. Ίσως ένα ράγισμα μες στην ψυχή» λέει όταν τη ρωτάνε για τον ανθρώπινο πόνο και από την απάντησή της καταλαβαίνεις ότι τον έχει δει με τα μάτια της χιλιάδες φορές.

Η Γεωργία κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να ανακουφίσει αυτές τις γυναίκες. Και η αφοσίωση με την οποία αφιερώνεται στη δουλειά της, παρά τις δυσκολίες, φανερώνει το πόσο δυνατός άνθρωπος είναι. Ακόμα όμως και οι δυνατοί άνθρωποι όπως η Γεωργία έχουν στιγμές που δυσκολεύονται. Που οι σωματικοί πόνοι τους καταβάλλουν. Γι’ αυτές τις στιγμές υπάρχει πάντα μία δυνατή λύση!

Ακολουθήστε το στο Google News