Ο χρόνιος πόνος ταλαιπωρεί εκατομμύρια ανθρώπους, όμως οι γυναίκες φαίνεται πως τον βιώνουν πιο έντονα και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Σύμφωνα με νέα μελέτη του Michigan State University, η αιτία ίσως κρύβεται σε συγκεκριμένα ανοσοκύτταρα και στον τρόπο που επηρεάζονται από τις ορμόνες.
Ο χρόνιος πόνος στο μικροσκόπιο
Οι επιστήμονες εντόπισαν ότι μια υποομάδα μονοκυττάρων (ανοσοκυττάρων που μέχρι σήμερα θεωρούνταν «προκαταρκτικά»), φαίνεται να παίζει καθοριστικό ρόλο στην απενεργοποίηση του πόνου. Αυτά τα κύτταρα παράγουν το μόριο IL‑10, το οποίο φαίνεται να συμβάλλει στην απενεργοποίηση του πόνου.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, που δημοσιεύθηκαν στο Science Immunology, τα μονοκύτταρα αυτά φαίνεται να είναι πολύ πιο ενεργά στους άνδρες, χάρη στα υψηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης. Αντίθετα στις γυναίκες, η δραστηριότητά τους φαίνεται να είναι χαμηλότερη, με αποτέλεσμα ο πόνος να επιμένει και η ανάρρωση να καθυστερεί.
Όπως σημειώνουν οι ερευνητές, η διαφορά αυτή παρατηρήθηκε τόσο σε πειράματα με ποντίκια όσο και σε ανθρώπους ασθενείς.
Πώς συνδέεται το ανοσοποιητικό με τον πόνο;
Ο πόνος ενεργοποιείται όταν οι νευρώνες του σώματος διεγείρονται από κάποιο ερέθισμα. Στον χρόνιο πόνο, όμως, οι νευρώνες μπορεί να ενεργοποιούνται ακόμη και χωρίς εμφανή λόγο. Παλιότερα, η διαφορά ανάμεσα στα φύλα συχνά αποδιδόταν σε «υποκειμενική αντίληψη» του πόνου.
Ωστόσο, η σύγχρονη ιατρική έρευνα έχει καταρρίψει αυτήν την υπόθεση. Τώρα, τα ευρήματα επισημαίνουν εκ νέου ότι η διαφορά είναι βιολογική.
Οι ερευνητές έφτασαν σε αυτά τα συμπεράσματα, χρησιμοποιώντας προηγμένη τεχνική υψηλής διαστασιακής φασματικής κυτταρομετρίας, ώστε να «χαρτογραφήσουν» τη συμπεριφορά των μονοκυττάρων. Στις δοκιμές τους παρατήρησαν ότι τα μονοκύτταρα που παράγουν IL‑10 είναι πολύ πιο ενεργά στους άνδρες. Όταν κατέστειλαν τις ανδρικές ορμόνες στα πειραματόζωα, η παραγωγή IL‑10 μειώθηκε, και ο πόνος διαρκούσε περισσότερο.
Τι σημαίνει αυτό για το μέλλον
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι αυτά τα ανοσοκύτταρα ίσως μπορούν στο μέλλον να τροποποιηθούν, ώστε να παράγουν περισσότερα σήματα που «απενεργοποιούν» τον πόνο. Αν και μια τέτοια θεραπεία απέχει ακόμη δεκαετίες, οι ερευνητές τονίζουν ότι η κατανόηση του μηχανισμού του ανοσοποιητικού θα μπορέσει κάποια μέρα να βοηθήσει εκατομμύρια ανθρώπους να ανακουφιστούν, διασφαλίζοντας ότι ο πόνος που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες θα λαμβάνεται σοβαρά υπόψη.