Τα ζευγάρια συνήθως αγαπιούνται. Παρ’ όλα αυτά, ο ένας ή και οι δύο σύντροφοι συχνά δεν νιώθουν αυτή την αγάπη, ενώ υπάρχει. Αντί γι’ αυτό, βιώνουν πόνο, αποσύνδεση ή σύγχυση. Γιατί λοιπόν η αγάπη δεν «φτάνει» στον άλλον; Τι ρόλο παίζει ο σεβασμός στη σχέση;
Ένας λόγος που η αγάπη μπορεί να μην μοιάζει αρκετή είναι πως μπορεί να νιώθουμε ότι ο σύντροφός μας δεν μας καταλαβαίνει. Ένας ακόμα σημαντικός λόγος είναι ότι πιστεύουμε πως δεν νιώθει σεβασμό για εμάς. Έρευνα που έχε δημοσιευτεί στο επιστημονικό περιοδικό Sexes δείχνει ότι το να αισθάνεται κάποιος σεβασμό μέσα σε μια σχέση συνδέεται έντονα με την ικανοποίηση από τη σχέση και με βαθύτερη δέσμευση στη διατήρησή της. Η ανάγκη για σεβασμό είναι καθολική. Χωρίς αυτόν, μια σχέση σταδιακά μαραίνεται, όσο μεγάλη αγάπη κι αν υπάρχει.
Πότε δεν υπάρχει σεβασμός;
Ο σεβασμός ξεκινά με την αναγνώριση ότι ο άνθρωπος που αγαπάμε είναι ένα ξεχωριστό άτομο, με δικές του ανάγκες, συναισθήματα και προτιμήσεις. Έχει τη δική του αυτονομία στη ζωή. Αυτό ακούγεται απλό, αλλά η πραγματική δοκιμασία έρχεται όταν οι επιθυμίες και οι απόψεις μας συγκρούονται.
«Επιδιορθώνοντας» την εμπιστοσύνη
Κανείς δεν είναι τέλειος. Ακόμη και στις καλύτερες σχέσεις, θα υπάρξουν στιγμές που θα φερθούμε χωρίς ευαισθησία ή θα ξεπεράσουμε τα όρια του άλλου, χωρίς να το καταλάβουμε. Τα καλά νέα είναι ότι η εμπιστοσύνη μπορεί να αποκατασταθεί, αν έχουμε την επίγνωση και το θάρρος να αναγνωρίσουμε πότε το παρακάναμε.
Όταν συνειδητοποιήσουμε ότι πληγώσαμε κάποιον, μπορεί να νιώσουμε μια μικρή δόση υγιούς ντροπής. Αυτή η αίσθηση μπορεί να μας βοηθήσει να μαλακώσουμε, να ζητήσουμε συγγνώμη και να διορθώσουμε το λάθος. Μια ειλικρινής συγγνώμη μπορεί να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη, να ανανεώσει τον συναισθηματικό δεσμό και να ενισχύσει τα θεμέλια του σεβασμού.
Σεβασμός σημαίνει να τιμάμε και όχι να πιέζουμε
Πόσο συχνά επιμένουμε ότι η δική μας άποψη είναι η σωστή; Πόσο γρήγορα απογοητευόμαστε όταν οι επιθυμίες μας συγκρούονται με του άλλου; Αν ο σύντροφός μας δεν θέλει να κάνει σεξ, να ολοκληρώσει μια δουλειά ή να είναι πιο οργανωμένος τη δεδομένη στιγμή, μπορούμε να το σεβαστούμε; Ή συνεχίζουμε να πιέζουμε μέχρι να εξαντληθεί;
Το να εκφράζουμε τις ανάγκες μας είναι υγιές. Η πρόκληση είναι να το κάνουμε με σεβασμό και να μπορούμε να δεχτούμε ένα «όχι», χωρίς να αυξάνουμε την πίεση. Ένα μοτίβο πίεσης ή χειρισμού δείχνει έλλειψη σεβασμού.
Αυτορρύθμιση και όρια
Το σώμα μας θέτει συνεχώς όρια για να μας προστατεύει, χωρίς καν να το σκεφτόμαστε. Με παρόμοιο τρόπο λειτουργούν και τα προσωπικά όρια. Τα όρια ρυθμίζουν τι επιτρέπουμε στη ζωή μας και τι μας κατακλύζει.
Ο σεβασμός των ορίων δεν είναι απόρριψη. Είναι πληροφορία για το τι χρειάζεται ένας άνθρωπος για να νιώθει ασφαλής, ισορροπημένος και συνδεδεμένος. Όταν κάποιος μας αγαπά, θέλει να είμαστε καλά. Θα προσπαθήσει να σεβαστεί τα όριά μας και να διαχειριστεί την απογοήτευση, όταν οι ανάγκες μας συγκρούονται.
Νιώθουμε σεβασμό όταν τα όριά μας αναγνωρίζονται και γίνονται αποδεκτά. Μέρος της προσωπικής ανάπτυξης είναι να γνωρίζουμε τα όριά μας, να έχουμε τον αυτοσεβασμό να τα εκφράζουμε και τη δύναμη να παραμένουμε ανοιχτοί στην εμπειρία του άλλου.
Η αγάπη μάς καλεί να φροντίζουμε την καρδιά του άλλου με τρυφερότητα. Η έκφραση και ο σεβασμός των ορίων είναι ένας από τους τρόπους με τους οποίους αυτή η φροντίδα γίνεται πράξη και είναι απαραίτητη για κάθε σχέση που θέλει να ανθίσει.
