Ένα άγγιγμα μπορεί να κάνει τη διαφορά; Η σωματική επαφή θεωρείται ευρέως ένα από τα βασικότερα και σημαντικότερα μέσα οικειότητας και δεσίματος σε μια ρομαντική σχέση. Χωρίς συχνές αγκαλιές, φιλιά ή σεξ, τα ζευγάρια χρειάζεται να γίνουν πιο δημιουργικά για να εκφράσουν την αγάπη τους. Οι ειδικοί λένε πως υποτίθεται ότι όσο περισσότερη σωματική εγγύτητα υπάρχει, τόσο πιο δυνατή και υγιής είναι η σχέση. Ωστόσο, δεν βιώνουν όλοι τη σωματική επαφή με τον ίδιο τρόπο, ούτε τη θέλουν στον ίδιο βαθμό.

Κάποιοι λατρεύουν τη συχνή σωματική τρυφερότητα, ενώ άλλοι την προτιμούν σε μικρότερες δόσεις ή μόνο σε συγκεκριμένα πλαίσια. Τι σημαίνει αυτό για τα ζευγάρια που δεν είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένα; Έχει η σωματική επαφή την ίδια σημασία για κάθε σχέση; Ευτυχώς, μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Personal Relationships δίνει απαντήσεις και, παραδόξως, τα συμπεράσματα δεν είναι τόσο «άσπρο-μαύρο» όσο συχνά πιστεύουμε.

Άγγιγμα και ευημερία στη σχέση

Αντί να εξετάσουν απλώς αν η σωματική τρυφερότητα προβλέπει την ικανοποίηση από τη σχέση, οι επικεφαλής της μελέτης διερεύνησαν πώς η άνεση με την τρυφερότητα και η αντιλαμβανόμενη ομοιότητα σε αυτό το θέμα σχετίζονται με τη συνολική ευημερία της σχέσης.

Η έρευνα ανέλυσε δεδομένα από δύο δείγματα. Σχεδόν 2.000 άτομα σε ρομαντικές σχέσεις και ένα μικρότερο δείγμα ζευγαριών, όπου συμμετείχαν και οι δύο σύντροφοι. Έτσι, οι ερευνητές μπόρεσαν να εξετάσουν τόσο τις αντιλαμβανόμενες όσο και τις πραγματικές ομοιότητες στην άνεση με τη σωματική επαφή. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ερωτηματολόγιο σχετικά με την ευημερία στη σχέση τους, το οποίο αξιολογεί την ικανοποίηση, τη δέσμευση, την οικειότητα, την εμπιστοσύνη, το πάθος και την αγάπη. Για να μετρηθεί η άνεση με τη σωματική επαφή, αξιολόγησαν πόσο απολαμβάνουν διάφορες μορφές αγγίγματος τόσο σε ιδιωτικό πλαίσιο, όταν είναι μόνοι με τον σύντροφό τους, όσο και σε δημόσιο, όταν υπάρχουν άλλοι παρόντες.

Τι έδειξε η έρευνα

Το πιο ξεκάθαρο εύρημα ήταν ότι ο υψηλότερος μέσος όρος άνεσης με τη σωματική τρυφερότητα συνδεόταν έντονα με καλύτερη ευημερία στη σχέση. Με άλλα λόγια, τα ζευγάρια που συνολικά ένιωθαν άνετα να δίνουν και να λαμβάνουν σωματική επαφή ανέφεραν μεγαλύτερη ικανοποίηση, οικειότητα και εμπιστοσύνη.

Αξιοσημείωτο είναι ότι αυτό ίσχυε τόσο για την ιδιωτική όσο και για τη δημόσια τρυφερότητα, αν και η συσχέτιση ήταν σαφώς ισχυρότερη για την ιδιωτική επαφή. Αυτό υποδηλώνει ότι το να νιώθει κανείς άνετα να εκφράζει και να δέχεται τρυφερότητα στην ιδιωτική του ζωή παίζει ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην υγεία της σχέσης.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι η ασυμφωνία στην άνεση έχει σημασία, αλλά με μια κρίσιμη λεπτομέρεια. Στο μεγάλο δείγμα ατόμων, όσοι αντιλαμβάνονταν μεγαλύτερο χάσμα ανάμεσα στη δική τους άνεση και σε αυτήν του συντρόφου τους ανέφεραν χαμηλότερη ευημερία στη σχέση. Όταν όμως λήφθηκε υπόψη το συνολικό επίπεδο άνεσης του ζευγαριού, οι αρνητικές επιπτώσεις της ασυμφωνίας έγιναν λιγότερο σταθερές. Δηλαδή, ακόμη κι αν οι σύντροφοι δεν ταίριαζαν απόλυτα στο πόση τρυφερότητα επιθυμούν, ένα υψηλό γενικό επίπεδο άνεσης μπορούσε να «προστατεύσει» τη σχέση από τις αρνητικές συνέπειες.

Ενδιαφέρον έχει ότι τα δεδομένα από τα ζευγάρια που συμμετείχαν μαζί έδειξαν κάτι ελαφρώς διαφορετικό. Οι πραγματικές, αυτοαναφερόμενες διαφορές μεταξύ των συντρόφων δεν συνδέονταν τόσο έντονα με την ευημερία της σχέσης. Αυτό που είχε μεγαλύτερη σημασία ήταν το πόσο διαφορετικοί πίστευαν ότι είναι, όχι το πόσο διαφορετικοί ήταν στην πραγματικότητα.

Γιατί το άγγιγμα, η αγκαλιά και γενικά η σωματική επαφή έχουν σημασία στη σχέση

Είναι σπάνιο δύο σύντροφοι να ταιριάζουν απόλυτα:

  • στο πόση σωματική τρυφερότητα θέλουν
  • στο πόσο συχνά τη θέλουν
  • στις μορφές που τους είναι πιο άνετη
  • στα πλαίσια μέσα στα οποία νιώθουν άνετα να την εκφράζουν

Για παράδειγμα, ο ένας μπορεί να απολαμβάνει τα συχνά χάδια και τις αγκαλιές μέσα στη μέρα, ενώ ο άλλος να προτιμά πιο στοχευμένη τρυφερότητα ή μόνο σε συγκεκριμένες στιγμές. Αυτές οι διαφορές δεν είναι από μόνες τους προβληματικές, ούτε σημαίνουν απαραίτητα ασυμβατότητα. Αν το ζευγάρι είναι γενικά συμβατό και αν και οι δύο νιώθουν ότι οι ανάγκες τους αναγνωρίζονται και καλύπτονται, τότε αυτές οι διαφορετικές προτιμήσεις μπορούν να συνυπάρξουν αρμονικά.

Όταν υπάρχει σεβασμός και η τρυφερότητα δίνεται και λαμβάνεται με τρόπους που έχουν νόημα και για τους δύο, η σωματική επαφή μπορεί να χτίζει οικειότητα χωρίς να γίνεται πηγή σύγκρουσης.

Πότε προκύπτουν τα προβλήματα;

Τα προβλήματα προκύπτουν όταν οι διαφορές αρχίζουν να συνδέονται με αρνητικά συναισθήματα. Αν, για παράδειγμα, ο ένας σύντροφος αναζητά συνεχώς τρυφερότητα και συστηματικά απορρίπτεται ή λαμβάνει μια χλιαρή ανταπόκριση, μπορεί να εκλάβει αυτή την απόσταση ως απόρριψη ή αδιαφορία. Με τον χρόνο, μπορεί να αρχίσει να αισθάνεται ανεπιθύμητος ή μη αγαπητός.

Αντίστοιχα, ένας σύντροφος που νιώθει συνεχώς πίεση να προσφέρει περισσότερη σωματική επαφή απ’ όση αντέχει, πιθανότατα θα αισθανθεί δυσαρέσκεια, ενοχές και αγανάκτηση, βλέποντας τα όριά του να παραβιάζονται.

Σε τέτοιες περιπτώσεις, αυτό που πληγώνει περισσότερο δεν είναι η ίδια η απουσία ή παρουσία της επαφής, αλλά το νόημα που της αποδίδουν οι σύντροφοι. Το να παίρνει κανείς ένα άγγιγμα ή αγκαλιές μόνο αφού τα ζητήσει μπορεί να βιώνεται ως συναισθηματική απόσυρση. Η μονόπλευρη πρωτοβουλία στο σεξ μπορεί εύκολα να ερμηνευτεί ως έλλειψη ενδιαφέροντος. Η μελέτη δείχνει ότι αυτές οι ερμηνείες επηρεάζουν ουσιαστικά την ικανοποίηση από τη σχέση.

Ένα μικρό άγγιγμα ή ένα γρήγορο φιλί μπορούν να κάνουν τη διαφορά

Από την άλλη πλευρά, ακόμη και μικρές, σταθερές χειρονομίες τρυφερότητας μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά. Ένα γρήγορο φιλί πριν τη δουλειά, ένα χέρι στο πόδι ενώ βλέπετε τηλεόραση ή μια αγκαλιά πριν τον ύπνο μπορούν να επικοινωνήσουν φροντίδα και προσπάθεια. Δεν απαιτούν από τους συντρόφους να αλλάξουν ποιοι είναι, ούτε είναι υπερβολικές εκδηλώσεις τρυφερότητας.

Ακόμη κι αν κάποιος δεν είναι ιδιαίτερα «του αγγίγματος», μία ή δύο τέτοιες στιγμές την ημέρα αρκούν για να δείξουν στον άλλο ότι υπάρχει διάθεση συνάντησης «κάπου στη μέση». Η έρευνα υποδηλώνει ότι το να πιστεύει κάποιος πως ο σύντροφός του προσπαθεί, ίσως έχει μεγαλύτερη σημασία από το αν η φυσική κλίση του ζευγαριού προς τη σωματική επαφή είναι απόλυτα συμβατή.