Τα τελευταία χρόνια, τα mukbangs, τα βίντεο δηλαδή όπου δημιουργοί καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες φαγητού μπροστά στην κάμερα ενώ αλληλεπιδρούν με το κοινό τους, έχουν κατακλύσει τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης. Η λέξη προέρχεται από την κορεατική «meokbang» (meokda σημαίνει «τρώω» και bangsong «εκπομπή») και ξεκίνησε ως διαδικτυακή συντροφιά στο τραπέζι. Σύντομα όμως εξελίχθηκε σε ένα παγκόσμιο φαινόμενο που μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο τρώμε.
Βλέποντας… έρχεται η όρεξη
Ειδικοί στη διατροφική ψυχολογία υποστηρίζουν ότι, όταν παρακολουθούμε άλλους να τρώνε, ενεργοποιούνται τα ίδια εγκεφαλικά κυκλώματα ανταμοιβής που ενεργοποιούνται και όταν τρώμε εμείς. Ο ήχος, η κίνηση και οι κοντινές λήψεις προκαλούν αισθητηριακή διέγερση (ASMR), αυξάνοντας την επιθυμία για φαγητό. Μελέτη που δημοσιεύθηκε στο «International Journal of Eating Disorders» συνδέει την παρακολούθηση mukbang με αυξημένα επίπεδα πείνας που αφορούν την απόλαυση (hedonic hunger). Ο συγκεκριμένος τύπος πείνας αναφέρεται στην κατανάλωση τροφής με στόχο την ανταμοιβή και την ευχαρίστηση, χωρίς να υπάρχει πραγματική ανάγκη.
Οπτικός κορεσμός
Ωστόσο για κάποιους χρήστες συμβαίνει το αντίθετο, τα mukbangs λειτουργούν σαν υποκατάστατο, αφού προσφέρουν αίσθηση κορεσμού χωρίς κατανάλωση. Βλέποντας το φαγητό (ειδικά σε μεγάλη ποσότητα ή επαναλαμβανόμενα) ο εγκέφαλος λαμβάνει σήματα ότι «τρώμε» και μειώνει προσωρινά την επιθυμία για φαγητό.
Όταν το φαγητό γίνεται θέαμα
Με δεδομένα που δείχνουν αυτά τα βίντεο να αυξάνονται, υπάρχει κίνδυνος το άτομο να διαμορφώσει μη ρεαλιστικές αντιλήψεις για το τι είναι «κανονικό» μέγεθος μερίδας ή «ισορροπημένο» γεύμα. Για τους νέους που είναι πιο ευάλωτοι, τα mukbangs μπορεί να επηρεάζουν άμεσα τη σχέση τους με το φαγητό. Σύμφωνα με μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε εφήβους και δημοσιεύθηκε στο «Journal of Nutrition», οι συμμετέχοντες που παρακολουθούσαν mukbangs είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να παραλείπουν το πρωινό, να τρώνε αργά τη νύχτα και να καταναλώνουν συχνότερα fast food.
