Νέα έρευνα αποκαλύπτει ότι μια πρωτεΐνη που χρησιμοποιεί το σώμα για να ρυθμίζει την πείνα και τα επίπεδα ενέργειας δεν μπορεί να λειτουργήσει αυτόνομα. Αντίθετα, εξαρτάται από μια άλλη πρωτεΐνη για να λειτουργήσει σωστά. Η ανακάλυψη αυτή θα μπορούσε να βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα πώς οι γενετικοί παράγοντες επηρεάζουν την παχυσαρκία
Σε μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Science Signaling, μια διεθνής ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Μπέρμιγχαμ εξέτασε πώς μια βοηθητική πρωτεΐνη, η MRAP2, στηρίζει μια άλλη πρωτεΐνη που ρυθμίζει την πείνα, την MC3R. Η MC3R παίζει καθοριστικό ρόλο στο αν το σώμα θα αποθηκεύσει ενέργεια ή θα τη χρησιμοποιήσει.
Νέα στοιχεία για τους μηχανισμούς πίσω από την πείνα
Προηγούμενες μελέτες είχαν ήδη επισημάνει ότι η πρωτεΐνη MRAP2 είναι απαραίτητη για τη λειτουργία μιας συγγενικής πρωτεΐνης, της MC4R, η οποία είναι γνωστό ότι ρυθμίζει την πείνα. Αυτήν την φορά, οι ερευνητές ήθελαν να διαπιστώσουν αν η MRAP2 προσφέρει την ίδια υποστήριξη και στην στενά συνδεδεμένη πρωτεΐνη MC3R.
Για να διερευνήσουν το ζήτημα, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν κυτταρικά μοντέλα ώστε να παρακολουθήσουν πώς αλληλεπιδρούν οι δύο πρωτεΐνες. Διαπίστωσαν ότι όταν η MRAP2 βρίσκεται σε ίσες ποσότητες με την MC3R, τα σήματα που στέλνουν τα κύτταρα ενισχύονται. Το εύρημα αυτό δείχνει ότι η MRAP2 βοηθά την MC3R να επιτελεί τον ρόλο της: να κρατά την ισορροπία ανάμεσα στην πρόσληψη και την κατανάλωση ενέργειας — μια διαδικασία που επηρεάζει άμεσα το αίσθημα της πείνας.
Πώς οι γενετικές μεταλλάξεις αποδυναμώνουν τα σήματα της πείνας
Στη συνέχεια, οι ερευνητές εξέτασαν τι συμβαίνει όταν η MRAP2 φέρει γενετικές μεταλλάξεις που έχουν εντοπιστεί σε ορισμένα άτομα με παχυσαρκία. Στα πειράματα αυτά, οι μεταλλαγμένες εκδοχές της πρωτεΐνης δεν κατάφεραν να ενισχύσουν τη σηματοδότηση της MC3R. Ως αποτέλεσμα, η πρωτεΐνη που ρυθμίζει την πείνα δεν ανταποκρινόταν το ίδιο αποτελεσματικά.
Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι οι αλλαγές στη MRAP2 φαίνεται να επηρεάζουν το ορμονικό σύστημα, που συμβάλλει στη διατήρηση της ενεργειακής ισορροπίας. Όταν αυτό το σύστημα δεν λειτουργεί όπως πρέπει, η ρύθμιση της όρεξης μπορεί να διαταραχθεί.
Παχυσαρκία και μελλοντικές θεραπείες
Η Δρ. Caroline Gorvin, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ και επικεφαλής της μελέτης, εξηγεί: «Ο εντοπισμός της πρωτεΐνης MRAP2 ως βασικού “βοηθού” αυτών των κρίσιμων πρωτεϊνών που ρυθμίζουν την πείνα μάς δίνει νέα στοιχεία για τα άτομα με γενετική προδιάθεση στην παχυσαρκία και υποδηλώνει πώς οι μεταλλάξεις στη MRAP2 αποτελούν ένδειξη αυξημένου κινδύνου».
Καθώς μαθαίνουν περισσότερα για τον τρόπο με τον οποίο η MRAP2 υποστηρίζει τη σηματοδότηση που σχετίζεται με την όρεξη, οι επιστήμονες ελπίζουν ότι στο μέλλον θα μπορέσουν να αναπτύξουν νέες θεραπείες που θα στοχεύουν την συγκεκριμένη πρωτεΐνη. Τέτοιες θεραπείες θα μπορούσαν να ενισχύσουν το αίσθημα κορεσμού, να μειώσουν την υπερφαγία και να βοηθήσουν το σώμα να διατηρεί καλύτερη ενεργειακή ισορροπία — προσφέροντας νέες λύσεις για απώλεια βάρους όταν η δίαιτα από μόνη της δεν είναι αποτελεσματική.
