Ο κίνδυνος εμφάνισης επικίνδυνων επιπλοκών που σχετίζονται με την παχυσαρκία, όπως ο διαβήτης τύπου 2 και ο καρκίνος, ενδέχεται να μην εξαφανίζεται πλήρως μετά την απώλεια βάρους, σύμφωνα με μελέτη.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η παχυσαρκία προκαλεί μια διαδικασία ‘σήμανσης’ στα ανοσοποιητικά κύτταρα — τα οποία προστατεύουν το σώμα από βακτήρια, ιούς και ασθένειες — πράγμα που σημαίνει ότι επηρεάζονται για χρόνια μετά την απώλεια του υπερβολικού σωματικού λίπους.
Τα ευρήματα από το πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ δείχνουν ότι το σώμα μπορεί να θυμάται αποτελεσματικά τον αντίκτυπο της παχυσαρκίας για μια περίοδο 5 έως 10 ετών. Επομένως, τα άτομα με παχυσαρκία μπορεί να παραμένουν σε κίνδυνο εμφάνισης σοβαρών επιπλοκών, ακόμα και μετά την απώλεια βάρους.
Ο καθηγητής Claudio Mauro, συν-επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης από το τμήμα φλεγμονής και γήρανσης του πανεπιστημίου, δήλωσε:
«Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η βραχυπρόθεσμη απώλεια βάρους ενδέχεται να μην μειώσει άμεσα τον κίνδυνο ορισμένων παθήσεων που σχετίζονται με την παχυσαρκία, όπως ο διαβήτης τύπου 2 και ορισμένοι τύποι καρκίνου.»
Λεπτομέρειες της έρευνας για την παχυσαρκία & τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της
Για να αναλύσουν τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις που έχει η παχυσαρκία στο σώμα, οι ερευνητές πήραν δείγματα αίματος από τέσσερις ομάδες ατόμων κατά τη διάρκεια 10 ετών. Αυτές περιλάμβαναν παχύσαρκους ασθενείς που λάμβαναν ενέσεις αδυνατίσματος, καθώς και άτομα με το σύνδρομο Alström – μια σπάνια γενετική διαταραχή που σχετίζεται με την παχυσαρκία, καθώς προκαλεί μείωση της φυσικής δραστηριότητας. Συγκέντρωσαν επίσης δείγματα αίματος και λιπώδους ιστού από άτομα που συμμετείχαν σε ένα πρόγραμμα άσκησης διάρκειας 10 εβδομάδων, καθώς και από άτομα που ζούσαν με παχυσαρκία και είχαν οστεοαρθρίτιδα ενώ παράλληλα υποβάλλονταν σε χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης ισχίου ή γόνατου.
Επιπλέον, οι ερευνητές μελέτησαν ποντίκια που έκαναν μια διατροφή υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά και δείγματα αίματος από υγιείς εθελοντές.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, τα ανοσοποιητικά κύτταρα – γνωστά ως βοηθητικά Τ κύτταρα ή CD4+ λεμφοκύτταρα – διατηρούν τη μνήμη της παχυσαρκίας μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται μεθυλίωση του DNA.
Αυτό προκαλεί το φαινόμενο της «επισήμανσης» του DNA στα ανοσοποιητικά κύτταρα, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα όπως η μειωμένη απομάκρυνση αποβλήτων και ένα λιγότερο υγιές ανοσοποιητικό σύστημα για έως και δέκα χρόνια – κάτι που μπορεί να καταλήξει σε σοβαρές επιπλοκές όπως μεταβολικές παθήσεις και καρκίνο.
Ο καθηγητής Mauro είπε ότι τα ευρήματα δείχνουν ότι η απώλεια βάρους μπορεί να χρειάζεται να διατηρηθεί για αρκετά χρόνια, αλλά ανέφερε ότι απαιτούνται περαιτέρω μελέτες που να επιβεβαιώνουν τα αποτελέσματα.
Η παχυσαρκία επηρεάζει αυτή τη στιγμή περισσότερα από ένα δισεκατομμύριο άτομα παγκοσμίως και συνεχίζει να αυξάνεται στην Ευρώπη κυρίως εξαιτίας της ανθυγιεινών διατροφικών προτύπων αλλά και τη διαμονή σε αστικά περιβάλλοντα που αποθαρρύνουν τη φυσική δραστηριότητα καθώς και την αύξηση της κοινωνικής ανισότητας, επισημαίνουν οι ειδικοί.
