Σε μια εποχή όπου η ψυχραιμία και η «σκληρότητα» θεωρούνται συχνά σημάδια δύναμης, πολλοί άνθρωποι νιώθουν ότι το κλάμα είναι αδυναμία. Από μικρή ηλικία ακούμε φράσεις όπως «μην κλαις» ή «να είσαι δυνατός». Όμως η επιστήμη δείχνει κάτι διαφορετικό. Σύμφωνα με τους ερευνητές, το κλάμα δεν είναι σημάδι κατάρρευσης, αλλά ένας φυσικός μηχανισμός αποφόρτισης και θεραπείας του οργανισμού.
Το κλάμα είναι ο τρόπος του σώματος να αποφορτίζεται
Όπως το γέλιο, έτσι και το κλάμα βοηθά το σώμα να επανέλθει σε ισορροπία όταν βιώνουμε έντονα συναισθήματα. Άγχος, θλίψη, πίεση ή ακόμη και μεγάλη χαρά ενεργοποιούν μέσα μας τον μηχανισμό του στρες, αυξάνοντας ορμόνες όπως η κορτιζόλη.
Το κλάμα λειτουργεί σαν μια «βαλβίδα εκτόνωσης». Σύμφωνα με έρευνες πάνω στο συναισθηματικό κλάμα, τα δάκρυα που προκαλούνται από συναίσθημα είναι διαφορετικά από εκείνα που εμφανίζονται όταν κόβουμε κρεμμύδια ή όταν μπαίνει σκόνη στα μάτια. Περιέχουν περισσότερες πρωτεΐνες, ορμόνες και χημικές ουσίες που σχετίζονται με το στρες. Με απλά λόγια, όταν κλαίμε, το σώμα αποβάλλει μέρος αυτής της έντασης.
Η «φυσική φαρμακευτική» του οργανισμού
Οι ειδικοί εξηγούν ότι το κλάμα ενεργοποιεί την παραγωγή ουσιών που βοηθούν τον οργανισμό να ηρεμήσει. Ανάμεσά τους είναι η ωκυτοκίνη, γνωστή και ως «ορμόνη της αγκαλιάς», αλλά και οι ενδορφίνες, οι φυσικές ουσίες που μειώνουν τον πόνο και δημιουργούν αίσθημα ανακούφισης.
Αυτές οι χημικές αντιδράσεις βοηθούν το νευρικό σύστημα να περάσει από την κατάσταση έντασης και συναγερμού σε μια κατάσταση ηρεμίας και αποκατάστασης. Γι’ αυτό πολλοί άνθρωποι νιώθουν καλύτερα ή πιο «ανάλαφροι» μετά από ένα δυνατό κλάμα.
Καταπιεσμένα συναισθήματα και κλάμα
Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η συνεχής καταπίεση των συναισθημάτων μπορεί να επιβαρύνει τόσο την ψυχική όσο και τη σωματική υγεία. Όταν κάποιος προσπαθεί διαρκώς να συγκρατεί το κλάμα του, το σώμα παραμένει σε κατάσταση πίεσης για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο άγχος, ένταση, πονοκεφάλους, προβλήματα ύπνου ή ακόμη και εξασθένηση του ανοσοποιητικού συστήματος. Οι ψυχολόγοι περιγράφουν αυτή την κατάσταση σαν ένα είδος «συναισθηματικής συμφόρησης», όπου τα συναισθήματα μένουν εγκλωβισμένα χωρίς να εκφράζονται.
Το κλάμα δεν είναι αδυναμία
Η σύγχρονη ψυχολογία προσπαθεί να αλλάξει τον τρόπο που βλέπουμε τα δάκρυα. Το κλάμα δεν σημαίνει ότι κάποιος είναι αδύναμος ή ευάλωτος. Αντίθετα, αποτελεί έναν φυσικό τρόπο αυτορρύθμισης και συναισθηματικής αποφόρτισης.
Οι ειδικοί τονίζουν πως το να επιτρέπουμε στον εαυτό μας να εκφράζεται συναισθηματικά μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά στη ψυχική ισορροπία και στη διαχείριση του στρες. Μερικές φορές, λίγα δάκρυα είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται το σώμα και το μυαλό για να θεραπευτούν.
Έρευνα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Emotion Review, διαπίστωσε ότι η μελέτη του κλάματος μπορεί να βοηθήσει να κατανοηθεί καλύτερα η ανθρώπινη φύση, όχι μόνο η συναισθηματική της λειτουργία, αλλά και η κοινωνική και ηθική της συμπεριφορά.
